บทที่ 383 ติงเสี่ยวเซียงพบจงชุ่ยฮวา

แสงแดดแผดเผา ท่าเรือยิ่งร้อนระอุจนแทบเท้าพอง ติงเสี่ยวเซียงและหยางฉินขี่มอเตอร์ไซค์มาถึงท่าเรือ แล้วหาที่จอดรถให้เรียบร้อย

"เฮ้อ!”

“ทำไมที่นี่ถึงดูโล่งเตียนแบบนี้ล่ะ? หาที่นั่งสักที่ยังแทบไม่มีเลย" หยางฉินกวาดสายตามองไปรอบๆ พบว่าจุดเดียวที่มีร่มเงาพอให้นั่งได้คือใต้ต้นไม้ไม่กี่ต้น ซึ่งมีคนจับจองที่นั่งกันเต็มไปหมดแล้ว

"ไปเถอะ!”