บทที่ 387 จอมบงการ! อย่าเดาใจคุณย่าเลย!

จ้าวต้าไห่มองดูท่าทางที่โอหังของสือจงเหวยแล้วรู้สึกตกใจ นี่ต้องมีความแค้นเคืองกันขนาดไหนถึงได้แสดงออกขนาดนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาคงถูกหลี่เฟยและหลี่หงอวิ้นสองพ่อลูกกดขี่มาไม่น้อย

จ้าวต้าไห่ได้ยินเสียงโห่ร้องที่ท่าเรือ จึงหันไปมอง พบทั้งสือกว่างหมิง คุณปู่จ้าวสือ อู๋เหวยหมิน จงสือจู้ และคนอื่นๆ ที่คุ้นเคยต่างก็มาอยู่ที่นี่กันครบ

เอ๊ะ? ทำไมคุณย่าจงชุ่ยฮวาถึงมาอยู่ที่นี่ได้? แล้วทำไมติงเสี่ยวเซียงถึงไปยืนอยู่ข้างคุณย่าได้ล่ะ? จ้าวต้าไห่อึ้งไปชั่วขณะ

เขาออกทะเลไปหนึ่งเดือน จงชุ่ยฮวาผู้เป็นย่าคงเป็นห่วงเขามาก การมาตั้งตารอที่ท่าเรือไม่แปลกอะไร แต่ที่น่าตกใจคือติงเสี่ยวเซียงมาด้วย และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือทั้งคู่ดูสนิทสนมกันมาก