บทที่ 388 ด่ากราดแล้วจิตใจแจ่มใส!

"หลี่ซงเถา!”

“เจ้าเต่าหดหัว!" ... "โอย!”

“มุดหัวไปไหนล่ะ?" ... "รีบไสหัวออกมาให้ฉันเห็นหน้าเดี๋ยวนี้!" ...

หลี่ซงเถาที่หลบอยู่ในห้องบังคับการเรือ สีหน้ามืดดำราวกับก้นหม้อ สือกว่างหมิงยืนอยู่บนท่าเรือตะโกนด่าทอเรือของเขาปาวๆ