บทที่ 396 การสอนหน้างาน! รอกหมุนจนควันขโมง!

เรือสปีดโบ๊ทของจ้าวต้าไห่จอดนิ่งอยู่ห่างจากโขดหินที่อยู่ลึกใต้ผิวน้ำเพียงครึ่งเมตรประมาณสิบกว่าเมตร น้ำบริเวณนี้ไม่มีกระแสไหลเชี่ยวและค่อนข้างนิ่ง จึงไม่จำเป็นต้องเปิดเครื่องช่วยต้านกระแสน้ำ

จ้าวต้าไห่หยิบเบ็ดเหยื่อปลอมขึ้นมา เหวี่ยงข้อมือเบาๆ เหยื่อจิ๊กหัวตะกั่วพุ่งออกไปตกลงข้างโขดหินอย่างแม่นยำ แล้วจมลงสู่ก้นทะเล จ้าวต้าไห่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย จุดแบบนี้ถ้ามีปลาอยู่ เมื่อเหยื่อจิ๊กเลื่อนผ่านขอบโขดหินจะต้องมีปลาตอดทันที การที่ไม่มีสัญญาณอะไรเลยเกือบจะการันตีได้ว่าไม่มีปลากะพงหินอยู่แถวนี้

หรือว่าวันนี้จะไม่มีโชค? จ้าวต้าไห่เริ่มใช้วิธีเขย่าเหยื่อเลียบก้นทะเล เขายกปลายคันเบ็ดขึ้นเพื่อให้เหยื่อลอยพ้นก้นทะเล แล้วลดปลายคันลงเพื่อให้มันร่วงหล่นกลับลงไปซ้ำๆ

ทันใดนั้น จ้าวต้าไห่ก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์สปีดโบ๊ท ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจเพราะที่นี่เป็นจุดตกปลากะพงหิน มีเรือผ่านมาเป็นเรื่องปกติ แต่ไม่นานเขาก็พบว่าเสียงเครื่องยนต์ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จ้าวต้าไห่ไม่หยุดมือ แต่หันไปมอง พบว่าสปีดโบ๊ทสองลำกำลังพุ่งตรงมาทางเขา ถ้าเรือพวกนี้กล้าพุ่งเข้ามาในระยะตกปลาของเขา ก็อย่าหาว่าเขาไม่เกรงใจ ถ้าไม่ขวางทางตกปลาของเขาก็แล้วไป แต่ถ้าขวางเมื่อไหร่ เขาคงต้องมีเรื่องกัน