บทที่ 397 จ้าวต้าไห่กลายเป็นธาตุอากาศไปแล้ว!

"สิบตัว!" ... "ยี่สิบตัว!" ... "สามสิบตัว!" ... "สามสิบเจ็ดตัว!" ... หลิวเล่ยตอนแรกไม่ได้สนใจอะไร แต่พอนับไปเรื่อยๆ ดวงตาเล็กๆ ก็เบิกโพลง สองชั่วโมงกว่าที่ผ่านมา พวกเขาทั้งสี่คนตกปลา "ชุนจื่อ" (ปลาในตระกูลปลาทูหรือปลาโอขนาดเล็ก) ได้รวมกันถึงสี่สิบหกตัว ตัวเล็กหนักสองถึงสามชั่ง ตัวใหญ่หนักสี่ถึงห้าชั่ง น้ำหนักรวมน่าจะประมาณหนึ่งร้อยห้าสิบชั่งได้ ราคาที่รับซื้อในร้านอาหารของพ่อเขานั้น ตัวเล็กอยู่ที่หนึ่งร้อยห้าสิบหยวนขึ้นไป ส่วนตัวใหญ่ราคาอย่างน้อยสองร้อยหยวน ถ้าคำนวณจากน้ำหนักร้อยห้าสิบชั่ง รายได้ก็ปาเข้าไปสองหมื่นสองพันห้าร้อยหยวนแล้ว

"พี่ต้าไห่ครับ!”

“ตกปลาทำเงินได้ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ผมลาออกไปตกปลากับพี่เลยดีกว่าไหม?" หลิวเล่ยอิจฉาสุดๆ