บทที่ 407: การปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์: วิธีตกปลามีร้อยแปดพันเก้า

จงสือจู้, หลิวปิน และเหลยด้าย่ง ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่เจี่ยวด้าไห่กำลังพูดถึงจะเป็นเรื่องนี้ ในตอนแรกพวกเขารู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะตามปกติแล้วปลาเก๋ามักจะหลบซ่อนตัวอยู่เฉพาะในจุดที่มีโครงสร้างใต้น้ำเท่านั้น ไม่มีทางที่จะออกมาว่ายเพ่นพ่านในพื้นที่โล่ง ๆ ที่ไม่มีสิ่งกำบังหรอก แต่พอมานั่งคิดดูอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ก็รู้สึกว่ามันเริ่มมีน้ำหนักและดูสมเหตุสมผลอยู่เหมือนกัน

ทำไมปลาจะออกมาว่ายข้างนอกไม่ได้ล่ะ? ในเมื่อพวกมันขยายพันธุ์จนชุกชุมถึงระดับหนึ่ง แล้วไม่มีโพรงให้อาศัยอยู่ข้างใน พวกมันก็จำเป็นต้องออกมาว่ายหาที่อยู่ข้างนอกไม่ใช่หรือไง?

“ด้าไห่!” 

“แกบอกมาเลยดีกว่าว่าพวกเราต้องลุยกันยังไง!” เหลยด้าย่งเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยวและกระชับ

“ฮ่า ๆ!”