บทที่ 453 ได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ!

ตีสอง

เกาจื้อเฉิง, หลิวหมิง และหวังอวิ๋นจวินหิ้วข้าวของออกจากประตูบ้าน ขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังท่าเรือหมู่บ้านหลางโถว

“โอ้!”

“หวังอวิ๋นจวิน!”