บทที่ 463: หลากหลายความครุ่นคิด

จ้าวต้าไห่มองดูปลาเก๋าแดงตัวที่ห้าที่ลากขึ้นมาพ้นผิวน้ำ แล้วเหลียวกลับไปมองเรดาร์สแกนปลา สัญญาณฝูงปลายังคงมีให้เห็น เขาอยากจะตกปลาต่อใจจะขาด แต่เวลาไม่อนวยเลย เกาะเทียมแห่งนี้อยู่ไกลเกินไป ตอนนี้จำเป็นต้องรีบเดินทางกลับ การหาเงินนั้นสำคัญ แต่ความปลอดภัยย่อมสำคัญยิ่งกว่า

จ้าวต้าไห่รีบเก็บคันเบ็ดและข้าวของอื่นๆ เข้าที่เข้าทางอย่างรวดเร็ว โดยไม่ทันได้วิดน้ำทะเลมาล้างดาดฟ้าเรือ เขาก็รีบขับเรือสปีดโบ๊ทออกจากจุดตกปลาเกาะเทียมทันที

กว่าจ้าวต้าไห่จะเดินทางกลับมาถึงท่าเรือหมู่บ้านคลื่นใหญ่ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่งเข้าไปแล้ว เขาเก็บของเสร็จก็ขนปลาบึ่งกลับบ้าน

พอถึงบ้าน จ้าวต้าไห่ก็รีบโทรศัพท์หาหลิวการ จากนั้นก็รีบกินข้าวเย็น พอกินเสร็จ หน้าประตูบ้านก็มีเสียงเครื่องยนต์รถยนต์ดังขึ้น พอเปิดประตูออกไปดูก็พบว่าหลิวการและหลิวเล่ย สองพ่อลูกลงมาจากรถพร้อมกัน

"อุ๊ย!"