บทที่ 471 พวกที่ชอบคิดไม่ซื่อ

จ้าวต้าไห่ขับเรือเร็วตรงไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่ไม่เร็วนัก

"จริงสิ!"

"ต้าไห่!"

"ทำไมตอนแรกพวกเราถึงตกปลาพวกนั้นไม่ได้เลย แต่พอหลังจากนั้นกลับตกเอาๆ ได้แบบกระทันหันล่ะ?"

หลิวปินห่อไหล่เล็กน้อย ลมทะเลที่โบกสบัดเข้ามาขณะเรือเร็ววิ่งไปข้างหน้านั้นค่อนข้างเย็น