บทที่ 489 วอเตอร์ลูของยอดฝีมือการตกปลา!

จ้าวต้าไห่พิเคราะห์กวาดสายตามองปลาในห้องขังอย่างถี่ถ้วน ทั้งหมดล้วนดิ้นดุ๊กดิ๊กมีชีวิตชีวา สมบูรณ์แข็งแรงเป็นอย่างยิ่ง เขายิ่งรู้สึกโชคดีที่ยอมควักกระเป๋าเช่าเรือตกปลามา หากไม่มีเรือลำนี้ ปลาที่ตกได้ส่วนใหญ่คงต้องรีบนำไปขายทิ้งทันที บ่อเลี้ยงปลาที่บ้านไม่สามารถเลี้ยงปลาได้มากมายขนาดนี้ เรือตกปลาทะเลลึกที่ต้องออกทะเลทีละเป็นเดือนขึ้นไป ทั้งห้องขังปลาแบบเป็นๆ และห้องแช่เย็นล้วนถูกออกแบบมาเป็นพิเศษ ห้องขังปลาตรงหน้าเขาในเวลานี้ตั้งอยู่ใต้ท้องเรือ ทั้งลึกทั้งกว้างขวาง การหมุนเวียนของน้ำทะเลดีเยี่ยม ปลาที่ตกมาได้แทบไม่บอบช้ำ สามารถเลี้ยงให้รอดชีวิตได้เกือบทั้งหมด

จ้าวต้าไห่เดินไปที่ข้างห้องขังปลาที่เลี้ยงปลาจานเกราะ (将军甲) ก้มมองลงไป ในน้ำทะเลใสแจ๋ว มีปลาว่ายแหวกไปมา ดูท่าทางไม่เลวเลย เขาจึงยกสวิงขึ้นมาตักช้อนขึ้นมาสองสามตัว พวกมันดิ้นรนอย่างรุนแรง

"ทวดสอง!" "ช่วงสองสามวันมานี้ มีปลาจานเกราะตายเยอะไหมครับ"

จ้าวต้าไห่เห็นจ้าวสือเดินเข้ามา จึงรีบเอ่ยถามถึงสถานการณ์ของปลาจานเกราะทันที

"วันละสามถึงห้าตัว!"