บทที่ 528 อีกหนึ่งวันที่เก็บเกี่ยวได้อย่างงดงาม

สายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก

ฟ้าดินรอบด้านพลอยพร่ามัวไปหมด

จงสือยืนอยู่ที่หน้าต่างกระจกภายในห้องคนขับ พ่นควันบุหรี่ออกมาเงียบๆ ทัศนียภาพรอบด้านนอกจากมหาสมุทรอันไกลโพ้นที่จะมีแต่สายฝนจนมองไม่เห็นอะไรแล้ว แม้แต่บริเวณด้านหน้าหัวเรือตกปลาออกไปสิบเมตร ต่อให้จะเปิดไฟส่องสว่างก็ยังแทบมองไม่ค่อยเห็นอะไรเลย ส่วนพื้นดาดฟ้าเรือก็เปียกโชกไปด้วยน้ำฝน

"เป็นห่วงจ้าวดาไห่กับคนอื่นๆ อยู่เหรอ?"

สือกวงหมิงลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ จงสือ