บทที่ 103 งานนี้รวยเละ

โจวไท่ก้าวเท้าออกจากแดนลับ ก็เห็นไช่คุนพร้อมด้วยศิษย์ฝ่ายในหลายคนยืนรออยู่ที่ทางออก

เขานึกไม่ถึงเลยว่า ศิษย์พี่ไช่คุนจะมารอเขาถึงหน้าแดนลับเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกปลื้มปีติอย่างมาก

โจวไท่รีบเดินเข้าไปหาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ในใจคิดว่าการตัดสินใจครั้งนี้ถูกต้องแล้ว

แม้ว่าเขาจะเข้าร่วมกลุ่มของศิษย์พี่ไช่คุนตั้งแต่ตอนที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในฝ่ายใน และมีฝีมือไม่เบา แต่เขาก็ยังไม่เคยได้รับความสำคัญจากศิษย์พี่ไช่คุนเลย

เขาจึงต้องคอยคิดหาวิธีดึงดูดความสนใจจากศิษย์พี่ไช่คุนอยู่เสมอ