บทที่ 107 จะมีเรื่องดีๆ แบบนี้ได้ยังไง

ชายชราไม่คิดว่าเยว่ฉีเฟิงจะเดาออก จึงหัวเราะหึๆ

"เจ้ารู้แล้วหรือว่าข้าจะรับใครเป็นศิษย์..."

เยว่ฉีเฟิงตอบกลั้วหัวเราะ "เมื่อเดือนก่อนเจ้าเด็กนั่นเพิ่งจะก่อเรื่องวุ่นวายไปทั่วสำนัก แถมท่านอายังเป็นผู้ฝึกตนสายบำเพ็ญกายเพียงคนเดียวในนิกายหยินหลัวของเรา เดาได้ไม่ยากเลยขอรับ"

ชายชราพยักหน้า "ข้าดูบันทึกการต่อสู้ของเจ้าเด็กนั่นในแดนลับแล้ว ถึงแม้เขาจะออมมือไว้ตลอด แต่ข้าก็ดูออกว่ารากฐานร่างกายของเขาถูกขัดเกลามาอย่างดีทีเดียว"

เยว่ฉีเฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง "เอาอย่างนี้แล้วกันขอรับ แม้เขาจะไม่ได้เป็นศิษย์ที่สำนักปลุกปั้นมาตั้งแต่ต้น แต่ในเมื่อท่านอาถูกใจเขา ก็รับเขาเป็นศิษย์เถอะขอรับ"