บทที่ 110 เจ้าเด็กนี่ก็เข้าท่าดีนะ

ชายชราหัวเราะหึๆ ใช้นิ้วชี้หน้าซูฝาน

"ลุกขึ้นเถอะ ข้าดูออกนะว่าเจ้าเป็นคนคิดลึก แถมยังไม่เห็นกระต่ายไม่ปล่อยเหยี่ยวอีกต่างหาก แต่ก็ดีแล้วล่ะ จะได้อายุยืนยาวหน่อย"

ซูฝานลุกขึ้นยืน หัวเราะแหะๆ

ชายชราคนนี้อายุอย่างน้อยก็ร้อยสองร้อยปีแล้ว อย่าไปเล่นแง่กับเขาเลยจะดีกว่า

"เจ้ากลับไปก่อน พรุ่งนี้เช้าไปรอข้าที่หน้าโถงใหญ่แห่งยอดเขาหยินหลัว..."