บทที่ 111 นี่มันแหวนมิตินี่นา

ซูฝานยืนมองถ้ำบำเพ็ญเพียรของตัวเอง พลางนึกเสียดายแปลงผักและต้นไม้ผลที่หุบเขาหมู่บ้านเสี่ยวถัง

ตอนที่เขาจากมา ต้นไม้ทุกต้นกำลังออกผลดกเต็มต้น ทั้งองุ่นและสตรอว์เบอร์รีก็สุกงอมเต็มที่ เขาเลยจัดการถอนรากถอนโคนเก็บใส่ถุงมิติมาจนหมด

อุตส่าห์ลงแรงปลูกมาตั้งนาน จะยอมปล่อยให้ศิษย์คนอื่นมาชุบมือเปิบได้ยังไง

ซูฝานเดินสำรวจรอบๆ ถ้ำบำเพ็ญเพียร ก็พบว่าสภาพแวดล้อมที่นี่ดีกว่าที่หมู่บ้านเสี่ยวถังมากนัก

นิกายหยินหลัวตั้งอยู่บนชีพจรวิญญาณระดับสอง พลังวิญญาณภายในค่ายกลของสำนักจึงหนาแน่นกว่าชีพจรวิญญาณขนาดเล็กที่หมู่บ้านเสี่ยวถังหลายเท่านัก