บทที่ 120 เชือดไก่ให้ลิงดู? หรือเสร็จนาฆ่าโคถึก?

วันที่ 21 พฤษภาคม 1951 พิธีเปิดสมาคมการกุศลอ็อกแฟมแห่งฮ่องกง และพิธีเข้ารับตำแหน่งของคณะกรรมการบริหารชุดแรก จัดขึ้นที่อาสนวิหารเซนต์จอห์นแห่งคริสตจักรแองกลิกันในเขตเซ็นทรัล

ซ่งเทียนเย่ายืนยิ้มแย้มอยู่หน้าอาสนวิหารเซนต์จอห์น คอยต้อนรับบรรดาลูกเศรษฐีเพื่อนฝูงของเจ้านายที่ควงคู่มากับสาวๆ ยิ่งมีคนมาเพิ่ม รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่งเทียนเย่าก็ยิ่งกว้างขึ้น เขาเดินนำแต่ละคนเข้าไปในโบสถ์อย่างกระตือรือร้น

วันนี้ทั้งซือเย๋ฮุยและเซียนอวี๋สวานต่างก็แต่งตัวหล่อเฟี้ยว เสื้อผ้าหน้าผมสะอาดสะอ้านเรียบร้อย จากที่เคยใส่เสื้อกล้ามกางเกงขาก๊วยมอซอ ตอนนี้เปลี่ยนมาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำ เซียนอวี๋สวานที่หัวโล้นก็สวมหมวกสักหลาดเพิ่มเข้าไปอีกใบ ตอนนี้พวกเขากำลังช่วยโบกรถให้พวกคนขับรถหรือผู้ติดตามของแขกเหรื่อไปจอดในที่ที่จัดไว้ เพื่อไม่ให้รถติดขวางทาง ส่วนนักข่าวจากสำนักพิมพ์ต่างๆ ก็ได้พวกเขาสองคนนี่แหละคอยแจกซองแดงให้อย่างแนบเนียน พร้อมกับพูดขอบคุณที่อุตส่าห์เหนื่อยมาทำข่าว ทำเอานักข่าวพวกนี้ยิ้มแก้มแทบปริ

นอกจากสองคนนี้ที่กำลังยุ่งอยู่ข้างนอกแล้ว บนถนนยังมีตำรวจในเครื่องแบบพร้อมอาวุธครบมืออีกกว่ายี่สิบนาย ภายใต้การนำของนายตำรวจฝรั่ง คอยดูแลความเรียบร้อยบริเวณรอบๆ และกันคนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไป

เมื่อตรวจสอบรายชื่อลูกเศรษฐีที่ฉู่เสี้ยวซิ่นให้มาว่ามากันครบแล้ว ซ่งเทียนเย่าก็เดินกลับเข้าไปในโบสถ์ นั่งลงที่ที่นั่งมุมในสุดแถวหลังสุด และเริ่มปรบมือตามคนอื่นๆ แขกที่มาร่วมงานเปิดตัวสมาคมอ็อกแฟมในวันนี้มีไม่มากนัก แค่สามร้อยกว่าคน แต่เกินครึ่งเป็นชาวอังกฤษในฮ่องกง ที่เหลือก็เป็นเพื่อนฝูงของฉู่เสี้ยวซิ่นและบรรดาสาวๆ ของพวกเขา เมื่อเทียบกับงานระดมทุนหรืองานรำลึกประจำปีขององค์กรการกุศลยักษ์ใหญ่อย่างเป่าเหลียงจวี๋หรือโรงพยาบาลตงหัว ที่มักจะมีพ่อค้าชาวจีนมาร่วมงานเป็นร้อยๆ และมีแขกเหรื่อเป็นพันๆ คนแล้ว งานนี้ถือว่าเล็กกว่ามาก