บทที่ 121 น้ำโคลน

สมองของซ่งเทียนเย่ากำลังทำงานอย่างหนัก เพื่อปะติดปะต่อหาแรงจูงใจในการเล่นใหญ่ของฝรั่งอย่างสือจื้ออี้ การจะขอกำลังตำรวจน้ำและตำรวจบก ด้วยตำแหน่งของสือจื้ออี้ การต่อสายตรงไปหาผู้บัญชาการตำรวจก็ไม่ใช่เรื่องยาก ส่วนศุลกากรก็อยู่ภายใต้การดูแลของเขาอยู่แล้ว ยิ่งไม่มีปัญหา แต่กองทัพอังกฤษที่ประจำการในเกาะฮ่องกงนี่สิ อย่าว่าแต่สือจื้ออี้เลย ต่อให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคง หรือแม้แต่อัครมหาเสนาบดีที่เป็นรองแค่ผู้ว่าการฮ่องกงคนเดียว ก็ไม่มีอำนาจสั่งการได้ การจะสั่งการกองทัพอังกฤษในฮ่องกง ซึ่งเกี่ยวข้องกับปฏิบัติการทางทหาร ผู้ว่าการต้องโทรเลขไปที่กระทรวงการต่างประเทศและเครือจักรภพของอังกฤษโดยตรง เพื่อให้ทางกระทรวงออกหนังสือคำสั่งอย่างเป็นทางการไปยังกระทรวงกลาโหม ถึงจะได้รับอำนาจในการสั่งการ

ต่อให้ไม่ใช่ปฏิบัติการทางทหาร ผู้ว่าการก็ต้องติดต่อกับศูนย์บัญชาการกองทัพอังกฤษในฮ่องกงโดยตรง และเมื่อทางศูนย์บัญชาการเห็นชอบ ถึงจะส่งทหารมาช่วยสนับสนุนภารกิจได้

การสนับสนุนภารกิจของกรมศุลกากรฮ่องกง แน่นอนว่าไม่ถือเป็นปฏิบัติการทางทหาร แต่นั่นก็บ่งบอกว่า ปฏิบัติการปิดล้อมและตรวจค้นโกดังของบริษัทยาทุกแห่งในฮ่องกงครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ปฏิบัติการของกรมศุลกากรภายใต้คำสั่งของรองอธิบดีอย่างสือจื้ออี้เพียงคนเดียว แต่ผู้ว่าการแกรนแธมรับรู้และอนุมัติให้ดำเนินการด้วย

ความตั้งใจแรกของเขา ก็แค่จะแกล้งจางอวี้เหลียงนิดๆ หน่อยๆ ให้หมอนั่นต้องปั่นป่วนเพราะโดนข้อหาปั่นราคายาในตลาดฮ่องกง และจงใจก่อกวนกิจกรรมการกุศลของลี่คัง แล้วก็ให้ศุลกากรไปค้นเจอพวกยาหมดอายุ ยาปลอม ในโกดังของตระกูลจาง จนโดนลงโทษหนักๆ ทั้งเรื่องยาจริงยาปลอมผสมกันไป

สำหรับตระกูลจางที่เป็นเจ้าพ่อวงการยาในท้องถิ่น เรื่องแค่นี้ไม่ถึงกับทำให้กระเทือนซางหรอก อย่างมากก็แค่ทำให้จางอวี้เหลียงเสียหน้าและวุ่นวายไปพักใหญ่