บทที่ 124 จางอวี้หลินผู้สงบนิ่งยามเผชิญวิกฤต

คำพูดของมาดามเบธบนเวที แม้จะไม่ได้เอ่ยชื่อบริษัทชายฝั่งยุโรปออกมาตรงๆ แต่ความหมายที่แฝงอยู่นั้น ลูกเศรษฐีที่ฉู่เสี้ยวซิ่นเชิญมาบางคนที่หัวไว ก็ฟังออกอย่างชัดเจน

เมื่อสองวันก่อนฉู่เสี้ยวซิ่นเพิ่งจะผิดใจกับจางอวี้เหลียง วันนี้มาดามเบธกลับพูดถึงบริษัทชายฝั่งยุโรปขึ้นมาดื้อๆ ถ้าฉู่เสี้ยวซิ่นไม่ได้เตรียมงัดกับตระกูลจางก็ผีหลอกแล้ว

ในบรรดาลูกเศรษฐีเหล่านั้น มีหลายคนที่เป็นคนอู่ยี่ แม้ปกติจะไปเที่ยวเตร่กับฉู่เสี้ยวซิ่นบ้าง ถือเป็นเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว แต่เมื่อถึงคราวที่ต้องปกป้องผลประโยชน์ของสมาคมการค้าและธุรกิจของตนเอง พวกเขาก็รู้จักแยกแยะว่าอะไรสำคัญกว่า บริษัทยาในฮ่องกงเหล่านี้ ล้วนถือบริษัทชายฝั่งยุโรปและบริษัทจู้ซิงของตระกูลจางเป็นหัวหอก ตระกูลจางได้สิทธิ์เป็นตัวแทนจำหน่ายยาของบริษัทตะวันตกหลายแห่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทำให้พ่อค้าชาวอู่ยี่หลายคนหันมาเปิดร้านขายยาตะวันตก และรับยาจากตระกูลจางไปขาย ตระกูลจางเองก็ใจกว้าง ไม่เพียงแต่ไม่ปฏิเสธ ยังก่อตั้งสมาคมธุรกิจยาขึ้นมา เพื่อให้ทุกคนมีส่วนแบ่งกำไร ในแง่หนึ่ง ถือว่าตระกูลจางพาคนอู่ยี่บ้านเดียวกันมากินส่วนแบ่งตลาดยาอันหอมหวนนี้ โดยตระกูลจางรับไปห้าส่วน และบริษัทยาอื่นๆ แบ่งกันอีกห้าส่วนที่เหลือ

ดังนั้น เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่เสี้ยวซิ่น ลูกเศรษฐีชาวอู่ยี่คนหนึ่งที่หัวไวและที่บ้านก็ทำธุรกิจลักลอบขนยาอยู่ด้วย ก็ไม่สนว่าหญิงคู่ควงจะเต็มใจหรือไม่ เขาดึงมือหล่อนและเดินออกจากบ้านพักคนชราทันที โดยไม่รอให้กลับถึงฝั่งฮ่องกง เขาแวะภัตตาคารใหญ่แห่งหนึ่งในเกาลูนทงที่เคยไปประจำ ขอยืมโทรศัพท์โทรกลับไปที่บ้าน กำชับให้พ่อของตนรีบนำข่าวที่เพิ่งได้ยินนี้ไปบอกตระกูลจางโดยด่วน ฉู่เสี้ยวซิ่นได้แบ็คอัปใหญ่โต แถมยังพานักข่าวกับช่างภาพมาด้วย ดูท่าทางถ้าไม่ได้กัดตระกูลจางจนเลือดสาดก็คงไม่ยอมเลิกรา ให้ตระกูลจางเตรียมตัวรับมือแต่เนิ่นๆ และเตือนบริษัทอื่นๆ ให้ระวังตัวด้วย จะได้ไม่โดนลูกหลง

หลังจากวางสาย ลูกเศรษฐีคนนี้มองดูนักร้องสาวข้างกายที่หน้าบอกบุญไม่รับ ปกติเขาจะคอยพูดจาหวานหูเอาใจหล่อนตลอด แต่วันนี้เขากลับขมวดคิ้ว หน้าบึ้งตึง และสบถออกมาอย่างหยาบคาย: