บทที่ 126 จิตสังหาร

หลังจากที่จางอวี้หลินและคนอื่นๆ นำภาพวาด 'เรือทวนน้ำ' มาถึง พวกเขาก็ลงจากรถและเดินเท้าขึ้นเขาไปยังคฤหาสน์สไตล์ตะวันตกของโจวซีอวี่ที่ตั้งอยู่บริเวณไหล่เขา คนจีนให้ความสำคัญกับฮวงจุ้ยมากกว่าพวกฝรั่งอังกฤษที่ชอบยอดเขาวิกตอเรียพีค ฮวงจุ้ยบนถนนเค่อตุ้น บริเวณไหล่เขาเก๋อฟู่ น่าจะดีเยี่ยมทีเดียว เพราะหลังจากที่สามเจ้าสัวใหญ่ชาวกวางตุ้งประสบความสำเร็จ พวกเขาก็ล้วนเลือกสร้างคฤหาสน์ในย่านไหล่เขาเก๋อฟู่แห่งนี้ทั้งสิ้น

คนรับใช้ของตระกูลโจวคงได้รับคำสั่งจากโจวซีอวี่ไว้ก่อนแล้ว เมื่อเห็นจางอวี้หลินก็เดินนำเขาไปที่ห้องหนังสือของโจวซีอวี่ทันที ส่วนเฉินฝูก็มีคนรับใช้อีกคนพาไปพักผ่อนดื่มชาที่ห้องพักแขก

ระหว่างที่จางอวี้หลินเดินทางมาที่บ้านตระกูลโจว โจวซีอวี่ก็ได้เล่าเรื่องที่คุยโทรศัพท์ให้ฉู่เย่าจงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามฟังแล้ว ฉู่เย่าจงกำลังจดจ่ออยู่กับการรอให้โจวซีอวี่ชงชาให้ สีหน้าที่เคร่งขรึมของเขาแทบจะไม่เหลือเค้าความเป็นประธานสมาคมการค้าแต้จิ๋วอยู่เลย เขาอยู่ในชุดเสื้อคลุมยาวผ้าป่านสีเทา สายตาจับจ้องไปที่น้ำแร่ที่กำลังจะเดือดในกาต้มน้ำทองแดงบนเตา ราวกับพวกคอชาตัวยงในโรงน้ำชา ดูเหมือนจะไม่ได้ยินสิ่งที่โจวซีอวี่เล่าให้ฟังเลยแม้แต่น้อย

และในตอนนั้นเอง พ่อบ้านของตระกูลโจวก็พาจางอวี้หลินเดินเข้ามา จางอวี้หลินส่งยิ้มอย่างมีมารยาท ทักทายผู้อาวุโสทั้งสองตามธรรมเนียม เมื่อนั่งลงแล้วจึงเอ่ยปาก: "ผมทราบมาว่าประธานโจวได้ชาชั้นดีจากยุคเต้ากวงมา เลยตั้งใจมาขอชิมสักถ้วยครับ ตอนอยู่ที่โรงน้ำชากวนอิง ผมเคยได้ชิมแค่ชาแผ่นจากยุคซวนถงแค่ครั้งเดียวเองครับ"

เมื่อเห็นว่าน้ำในกาทองแดงเดือดแล้ว จางอวี้หลินก็เงียบลง นั่งรอเจ้าบ้านชงชาให้ด้วยความสงบเช่นเดียวกับฉู่เย่าจง โจวซีอวี่จัดการลวกกาน้ำชา ลวกถ้วยชา ล้างชา ใส่ใบชา และชงชาจนเสร็จสรรพตามขั้นตอน จากนั้นจึงรินชาแจกจ่ายให้ทั้งสามคน หลังจากที่ทุกคนชื่นชมสีน้ำชาสีแดงอำพันที่ใสแจ๋ว และไอหมอกจางๆ ที่ลอยอยู่เหนือน้ำชาราวกับเมฆมงคล ซึ่งมีเฉพาะในชาผู่เอ๋อร์ชั้นยอดที่เก็บไว้นานปีเท่านั้น โจวซีอวี่ก็ยกถ้วยชาขึ้น "เชิญ เชิญดื่มชาครับ"