บทที่ 149 ไม่มีวันแบ่งสมบัติ

หลังจากออกจากบ้านตระกูลฉู่ จางอวี้เจียก็เข้าพักที่โรงแรมก่วงไห่ ซึ่งมารดาของเขากำลังพักอาศัยอยู่ชั่วคราว มารดาสั่งไว้ว่าถ้าไม่ได้พบจางอวี้เหลียง ก็ไม่ยอมให้พี่ชายทั้งสามเข้าพบ จางอวี้เจียจึงต้องพักในห้องสวีทที่อยู่ถ่างจากห้องของมารดาไปสองสามห้อง โดยมีไช่เจี้ยนสยงคอยเฝ้าอยู่ที่ระเบียงหน้าห้อง

ขณะนี้จางอวี้เจียกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น มีอาอิน ผู้ช่วยสาวกำลังนวดคลึงต้นคอให้จากด้านหลัง ฝั่งตรงข้ามโซฟามีภรรยาเอกและภรรยารองของเขานั่งอยู่ ทั้งสองคนจ้องมองสามีของตนโดยทำราวกับว่ามองไม่เห็นอาอินที่อยู่ด้านหลังเลยแม้แต่น้อย

จางอวี้เจียหลับตาพริ้ม เอนศีรษะไปด้านหลัง ปล่อยให้ท้ายทอยแนบชิดกับทรวงอกอวบอิ่มของอาอิน ก่อนจะเอ่ยปากถามช้าๆ "แม่เป็นยังไงบ้างล่ะ?"

"ทานข้าวเย็นเสร็จแล้วค่ะ ตอนนี้ซิ่วอิง ภรรยาของอวี้ฉีกำลังสวดมนต์เป็นเพื่อนคุณแม่อยู่คัมภีร์ที่คุณแม่สวดประจำ ป้ายวิญญาณของคุณพ่อ และพระพุทธรูป ก็ให้คนขนมาไว้ที่โรงแรมหมดแล้วค่ะ แล้วก็จ้างหมอฝรั่งสองคนมาสแตนด์บายอยู่ที่ห้องข้างๆ ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วย เผื่อคุณแม่จะตกใจหรือโมโหกับเรื่องวันนี้จนล้มป่วยไปค่ะ" ภรรยาเอกและภรรยารองของจางอวี้เจียสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนที่หลี่ซุ่ยอี้ ภรรยาเอกจะเป็นคนเอ่ยตอบ

หลี่ซุ่ยอี้แต่งงานกับจางอวี้เจียตั้งแต่เขาอายุสิบหกปี พ่อของเธอเป็นคนขายเนื้อหมู ซึ่งก็ถือว่ามีฐานะคู่ควรกับตระกูลจางที่รับซื้อของป่ามาขายในตอนนั้น ต่อมาเมื่อตระกูลจางเริ่มตั้งตัวได้และขาดแคลนคนงานในธุรกิจครอบครัว ในปี 1948 จางอวี้เจียจึงได้รับเฉินเหยาฟางที่นั่งอยู่ข้างๆ หลี่ซุ่ยอี้ในขณะนี้มาเป็นภรรยารอง