บทที่ 148 จิตใจเหี้ยมโหดหน้าหนา สังเกตสีหน้าอ่านใจคน

"ท่านประธานฉู่" จางอวี้เจียนั่งอยู่ในห้องหนังสือ ทอดสายตามองดูภาพวาดและตัวอักษรพู่กันที่ประดับตกแต่งอยู่ เมื่อเห็นฉู่เย่าจงเดินเข้ามา เขาก็รีบลุกขึ้นยืนพร้อมรอยยิ้มและกล่าวทักทาย

แต่เมื่อเห็นฉู่เสี้ยวจง ฉู่เสี้ยวซิ่น และซ่งเทียนเย่าเดินตามหลังฉู่เย่าจงเข้ามา จางอวี้เจียทำเพียงพยักหน้าให้ทั้งสามคนเล็กน้อยโดยไม่ได้เป็นฝ่ายทักทายก่อน กลับกลายเป็นสองพี่น้องฉู่เสี้ยวซิ่นและฉู่เสี้ยวจงที่ต้องเอ่ยทักทายเขาก่อน จางอวี้เจียจึงตอบรับกลับไป แม้ต่อหน้าฉู่เย่าจงเขาจะมีท่าทีนอบน้อม แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าสองพี่น้องตระกูลฉู่ เขากลับแฝงความหยิ่งยโสไว้ในที

ส่วนซ่งเทียนเย่าที่เดินรั้งท้ายเข้ามาเป็นคนสุดท้ายนั้น จางอวี้เจียเพียงแค่ปรายตามองผ่านๆ ราวกับว่าซ่งเทียนเย่าไม่มีค่าพอที่จะให้เขาชายตามองตรงๆ ด้วยซ้ำ

"นั่งสิ อวี้เจีย วิวที่ออสเตรเลียเป็นยังไงบ้างล่ะ?" ฉู่เย่าจงและจางอวี้เจียนั่งลงตามตำแหน่งเจ้าบ้านและแขก ก่อนที่ฉู่เย่าจงจะเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

จางอวี้เจียเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย หัวเราะเบาๆ: "วิวที่ออสเตรเลียก็ต้องสวยอยู่แล้วสิครับคุณลุงฉู่ แต่ผมยังชื่นชมไม่ทันไร ก็โดนอวี้หลินเรียกตัวกลับมาซะก่อน คุณลุงก็น่าจะทราบเรื่องวุ่นวายพวกนั้นแล้วใช่ไหมครับ ให้ตายเถอะ ตอนแรกมันก็เป็นแค่เกมสนุกๆ ของเด็กสองคนคืออาซิ่นกับอวี้เหลียงแท้ๆ แต่พวกคนที่เลี้ยงไม่เชื่องในสมาคมธุรกิจยากลับคิดว่าได้จังหวะ เลยจะกระโดดออกมาก่อกวน ผมก็เลยต้องกลับมาสั่งสอนพวกมันสักหน่อย พอจัดการเสร็จก็เลยแวะมาเยี่ยมคุณลุงนี่แหละครับ แล้วก็ถือโอกาสมาเป็นตัวกลางไกล่เกลี่ยเรื่องบาดหมางเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างอาซิ่นกับอวี้เหลียงให้จบๆ กันไปด้วยเลยครับ"