บทที่ 151 ตามหาเขาตงเหลียง

เมื่อเปรียบเทียบกับหลี่ไฉฝ่า ผู้ซึ่งแม้จะแต่งตัวด้วยชุดสูทผูกไทดูเป็นสุภาพบุรุษมีเงิน แต่ก็ยังมีกลิ่นอายของนักเลงอันธพาลแผ่ซ่านออกมา เฉินจงอิง อดีตทหารพรรคก๊กมินตั๋งที่เคยผ่านการฝึกฝนทางทหารมาอย่างเป็นระบบ กลับมีบุคลิกที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง แม้ตอนนี้เขาจะไม่ได้สวมเครื่องแบบทหารแล้ว แต่สองปีที่ผ่านมาในฮ่องกง เขาได้นำพาลูกน้องแก๊ง 14K ฝ่าฟันอุปสรรคและสร้างอาณาเขตของตัวเองขึ้นมาได้ กลิ่นอายความเหี้ยมโหดและเด็ดเดี่ยวราวกับทหารหาญที่ผ่านศึกสงครามมาอย่างโชกโชนนั้น แม้จะมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า แต่ก็ไม่อาจปิดบังรังสีอำมหิตนั้นได้เลย

"คุณไฉฝ่า ถ้าไนต์คลับลี่ฉือของคุณยังถือว่าไม่เข้าตา งั้นทั่วทั้งฮ่องกงนี้ก็คงไม่มีไนต์คลับไหนเข้าตาอีกแล้วล่ะครับ" เฉินจงอิงจับมือกับหลี่ไฉฝ่า มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยปาก

ทั้งสองเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ขึ้นบันไดไปที่ห้องทำงานของหลี่ไฉฝ่าในโรงงาน หลังจากพูดคุยทักทายกันพอเป็นพิธี หลี่ไฉฝ่าก็เข้าประเด็นทันที:

"พี่จงอิงครับ สมาคมหงเหมินซานเหอและแก๊งชิงปังซานฟาน ในอดีตต่างก็ชูอุดมการณ์ 'โค่นชิงกู้หมิง' เหมือนกัน และคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาตลอด ตอนนี้ในฮ่องกง สาขาหงฟาซานหมายเลข 14 ของพี่คือหงเหมินสายตรงเพียงหนึ่งเดียว ส่วนทางฝั่งแก๊งชิงปัง ท่านตู้ก็กำลังป่วยหนัก ผมเลยต้องรับหน้าที่ดูแลไปก่อน ตอนนี้แก๊งชิงปังก็มีเรื่องบาดหมางกับพวกแก๊งตระกูลเหอ ส่วนหมายเลข 14 ของพี่ก็มีเรื่องผิดใจกับพวกแก๊งแต้จิ๋ว ทำไมเราสองคนไม่ร่วมมือกัน สานต่อเจตนารมณ์ของบรรพชน สร้างความยิ่งใหญ่ในฮ่องกงด้วยกันล่ะครับ?"

คำพูดที่พยายามจะให้ดูสละสลวยแต่กลับฟังดูขัดหูนี้ ทำเอาเฉินจงอิงถึงกับขมวดคิ้วในใจ เขาเป็นอดีตทหารที่มีความรู้ทั้งบุ๋นและบู๊ สำหรับพวกนักเลงทั่วไป คำพูดของหลี่ไฉฝ่าอาจจะดูเหมือนเป็นคนมีความรู้ มีวาทศิลป์ สามารถพูดจาภาษาดอกไม้ได้ แต่สำหรับเฉินจงอิงแล้ว คำพูดพวกนี้ฟังดูน่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี