บทที่ 152 ช่องโหว่?

"เอาสักมวนไหม?" จางอวี้เจียเอ่ยถามพลางหยิบซิการ์มวนหนึ่งแกว่งไปมา เมื่อเห็นจางอวี้ฉี น้องชายคนรองนั่งลงเรียบร้อยแล้ว

จางอวี้ฉียิ้มแล้วส่ายหน้า บนใบหน้าขาวสะอาดและดูเป็นผู้ดียังคงมีสีระเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์หลงเหลืออยู่ เขาหยิบบุหรี่ยี่ห้อซวงสี่จากกระเป๋าเสื้อจงซานขึ้นมาจุด "ฉันชอบบุหรี่จีนมากกว่าน่ะ"

จางอวี้เจียจุดซิการ์ให้ตัวเอง พลางเหลือบมองอาอินและอลิซที่กำลังซุบซิบกันอยู่ที่ระเบียงห้องนั่งเล่น ก่อนจะหันมาถามจางอวี้ฉีด้วยรอยยิ้ม:

"แกไม่คิดจะแต่งอลิซ แม่เลขาคนสวยของแกเข้าบ้านจริงๆ เหรอ?"

"พูดซะอลิซกลายเป็นเหมือนอาอินที่อยู่ข้างกายพี่แบบไม่มีสถานะเลยนะ เธอเป็นแค่ผู้ช่วย ไม่ใช่ชู้รักของฉันสักหน่อย" จางอวี้ฉีก้มหน้ายิ้ม เอียงหน้าไปมองอลิซที่กำลังมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าสวย "มีหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษตั้งหลายฉบับที่ฉันอ่านไม่ออกเพราะพื้นฐานไม่ค่อยดี ก็ต้องพึ่งให้อลิซช่วยแปลให้ก่อนถึงจะอ่านรู้เรื่อง อีกอย่าง มีผู้หญิงอยู่ข้างกายก็ช่วยให้งานละเอียดขึ้นด้วย"