บทที่ 157 ปู่?

"จินหยาเหลย หน้าฉันแค่นี้แกก็ไม่ให้เหรอ?" เหลียงเพ่ยทำหน้าบึ้งตึง พูดเสียงเข้มใส่จินหยาเหลยที่กำลังนั่งหลับตาพักผ่อนอยู่บนม้านั่งยาวที่ท่าเรือ

เดิมทีเหลียงเพ่ยเตรียมตัวจะไปสวีตกับแม่ยอดขวัญจาก 14K อยู่แล้วเชียว แต่จู่ๆ ฉีเหว่ยเหวินก็โทรมาขอให้เขารีบไปช่วยชีวิตคนไม่กี่คนที่ท่าเรือเซ็นทรัลก่อน แล้วเธอกับเฉินจงอิงจะตามไปทีหลัง

จริงๆ แล้วเหลียงเพ่ยขี้เกียจจะไปยุ่งเรื่องพรรค์นี้ แต่ทนลูกอ้อนของแม่ยอดขวัญข้างกายไม่ไหว สุดท้ายก็เลยต้องพาลูกน้องนอกเครื่องแบบสองสามคนขับรถมาที่ท่าเรือ

แม้ว่าคนของแก๊งฝูอี้ซิงจะไม่ค่อยมาหากินแถวหว่านจาย แต่เหลียงเพ่ยก็คิดว่าด้วยตำแหน่งแม่ทัพสายสองแห่งแก๊งตานอี้ของเขา แค่มาขอชีวิตลูกกระจ๊อก 14K ไม่กี่คน ยังไงจินหยาเหลยก็น่าจะไว้หน้ากันบ้าง รอให้เฉินจงอิงกับฉีเหว่ยเหวินมาถึง ทั้งสองฝ่ายค่อยนั่งลงเจรจากัน ส่วนเขาก็แค่ทำตัวเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยไป

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า ขนาดเขาพาแม่ยอดขวัญมาถึงที่แล้ว คนของแก๊งฝูอี้ซิงที่ท่าเรือก็ยังไม่ยอมหยุดมือ ยังคงจับลูกกระจ๊อก 14K ทั้งสี่คนขึงพืดกับคานรอกส่งสินค้า แล้วซ้อมเอาๆ เหมือนเป็นกระสอบทราย