บทที่ 158 แก่แล้ว

ชายชราผู้มีหนวดเคราแบบบัณฑิต สวมชุดคลุมยาวผ้าเนื้อหยาบ และมีใบหน้าเคร่งขรึมคนนี้ คือปู่ของซ่งเทียนเย่า เลขาบริษัทลี่คังงั้นเหรอ?

จินหยาเหลยตกใจแทบสิ้นสติ หรือว่าไอ้พวกสารเลว 14K จะลักพาตัวปู่ของซ่งเทียนเย่ามาเพื่อขู่ให้เขาปล่อยคน? ด้วยความที่เป็นคนปฏิกิริยาไว เขาจึงตะคอกเสียงดังลั่นทันที: "แม่มันสิ! เฉินจงอิง แกกล้าจับตัวปู่ของเลขาซ่งมางั้นเหรอ? ฟันมันให้เละ..."

สิ้นเสียงตวาดของเขา ลูกน้องแก๊งฝูอี้ซิงหลายร้อยคนที่เฝ้าโกดังศุลกากรอยู่ก็พากันคว้าอาวุธคู่กาย แล้วกรูกันเข้ามาหาพวกเฉินจงอิง ฉีเหว่ยเหวิน และเฉินเยี่ยนนีของ 14K ที่มีกันอยู่แค่เจ็ดแปดคน ราวกับคลื่นสีดำทะมึนที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง

"หยุดมือ" ซ่งเทียนเย่าหันไปมองจินหยาเหลยที่กำลังเตรียมจะออกคำสั่งให้ลูกน้องลุย แล้วเอ่ยขึ้น: "ให้พวกเขาหยุดมือก่อน"

"ฟันมันให้เละ... หยุดมือ!" จินหยาเหลยแทบจะสำลักน้ำลายตัวเองตาย ต้องรีบกลืนคำสั่งเดิมลงคอ แล้วตะโกนสั่งลูกน้องให้หยุดมืออย่างกะทันหัน