บทที่ 162 หมากตาหลัง

เมื่อหลานหมิงจวี๋ที่อยู่ข้างนอกได้ยินคำสั่งของซ่งเทียนเย่า เขาก็รีบกวักมือเรียกลูกน้องแก๊งเฉาหยงอี้คนหนึ่ง ให้รีบไปตามเฉินอาสือที่ท่าเรือให้มาที่ลี่คังทันที พร้อมกับส่งลูกน้องอีกคนข้ามฟากไปฝั่งเกาลูน เพื่อสืบหาตัว 'เฮยจื่อเจี๋ย' จากแก๊งตระกูลเหอ

ซ่งเทียนเย่าหยิบหูโทรศัพท์ของบริษัทลี่คังขึ้นมา นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปถามฉู่เสี้ยวซิ่น: "เจ้านาย ตอนนี้กี่โมงแล้วครับ?"

พอซ่งเทียนเย่าเอ่ยถามเวลา ฉู่เสี้ยวซิ่นและฉู่เสี้ยวจงถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าข้อมือของซ่งเทียนเย่าว่างเปล่า เลขาคนนี้ที่มีเงินผ่านมือเป็นล้าน วางแผนสารพัดให้ลี่คัง ภายนอกดูภูมิฐานใส่สูทผูกไท ใช้จ่ายเงินเป็นเบี้ย แต่แท้จริงแล้วกลับไม่มีแม้แต่นาฬิกาข้อมือใส่

ฉู่เสี้ยวซิ่นถอดนาฬิกาข้อมือแบรนด์ Girard-Perregaux รุ่น Vintage 1945 ของตัวเองออก แล้วยื่นให้ซ่งเทียนเย่า: "ดูเองสิ ยกให้เลยนะเนี่ย ถ้ารู้ตั้งแต่เมื่อคืนที่บ้านว่านายไม่มีนาฬิกา ฉันคงให้นายไปเลือกเอาที่ห้องฉันแล้ว ซื้อมาทิ้งไว้ตั้งแปดเก้าเรือน"

"สิบโมงยี่สิบเจ็ดนาที ลอนดอนน่าจะประมาณตีสอง" ซ่งเทียนเย่ารับนาฬิกามาดูเวลา เขาลังเลที่จะวางหูโทรศัพท์ลง แต่สุดท้ายก็ยกขึ้นแนบหู และกดหมายเลขยาวเหยียด