บทที่ 163 กลิ่นหอมของดอกกล้วยไม้

ซ่งเทียนเย่ายืนรออยู่หน้าบ่อนไพ่นกกระจอกไม่ถึงสองนาที ลูกจ้างที่วิ่งเข้าไปส่งข่าวก็รีบวิ่งหน้าตื่นกลับมา บอกกับเขาว่า: "ลุงกวงเชิญคุณเข้าไปครับ เชิญเลยครับคุณซ่ง"

เขาเดินนำซ่งเทียนเย่าเข้าไปในบ่อน แล้วขึ้นบันไดไปที่ชั้นสอง บริเวณบันไดชั้นสอง มีชายชราสวมชุดกุยเฮงยืนยิ้มแย้มรออยู่ เขากำลังมองซ่งเทียนเย่าที่กำลังเดินขึ้นมา

หลานหมิงจวี๋ที่เดินตามหลังซ่งเทียนเย่ามากระซิบเตือนเบาๆ: "นั่นแหละครับ 'กวงตาพอง'"

"ลุงกวง" ซ่งเทียนเย่าเผยรอยยิ้มคุ้นเคย พอขึ้นไปถึงชั้นสอง เขาก็ประสานมือคารวะจู้สวี่กวง แม้จะดูขัดตากับชุดสูทที่เขาสวมอยู่บ้าง: "ผม..."

"อาเย่า เคยได้ยินปู่ของเธอพูดถึงเธอมานานแล้ว หน้าตาหล่อเหลาเอาการสมคำร่ำลือจริงๆ" จู้สวี่กวงยื่นมือไปตบหลังซ่งเทียนเย่าอย่างสนิทสนม แล้วโอบไหล่เขาเดินเข้าไปในห้องวีไอพี: "คนรุ่นใหม่น่าเกรงขามจริงๆ มาเถอะ เข้าไปคุยกันข้างใน"