บทที่ 179 หว่านฉิง

"เฮ้ย ฉันจัดงานฉลองใหญ่โตเอิกเกริกขนาดนี้ มันจะดูไม่ค่อยดีหรือเปล่าเนี่ย?" ฉู่เสี้ยวซิ่นที่เริ่มมีอาการเมานิดๆ ผลักผู้หญิงหลายคนที่กำลังนัวเนียอยู่ข้างกายออกไป แล้วหันมาถามซ่งเทียนเย่าที่เพิ่งจะนั่งลงพักผ่อนอยู่ข้างๆ

"เจ้านายคิดว่าตัวเองกำลังจัดงานคัดเลือกสาวงามจริงๆ เหรอครับ?" ซ่งเทียนเย่ารินน้ำชาให้ตัวเองเพื่อแก้กระหาย "เจ้านายคิดว่าพวกสมาชิกสมาคมธุรกิจยาที่เพิ่งจะแห่กันมาแสดงความยินดีกับเจ้านายทีละคนๆ พวกเขามาทำไมกันล่ะครับ? ก็เพราะตอนนี้ลี่คังกลายเป็นเบอร์หนึ่งของวงการยาแล้ว เจ้านายก็กลายเป็นลูกพี่ใหญ่ที่คอยแจกจ่ายผลประโยชน์ให้พวกเขา พวกที่เคยหากินกับตระกูลจาง ก็เลยถือโอกาสนี้มาสวามิภักดิ์นายใหม่ไงครับ พวกเขาไม่ได้มาเพื่อแสดงความยินดีจริงๆ หรอก แต่มาเพื่อแสดงตัวให้เจ้านายเห็นหน้าค่าตา เผื่อวันหลังจะได้ติดต่อธุรกิจกันง่ายขึ้น"

"ฉันยังจำหน้าพวกนั้นไม่ได้เลยนะเนี่ย แค่ผู้หญิงก็มองไม่หวาดไม่ไหวแล้ว จะเอาเวลาที่ไหนไปจำหน้าพวกนั้น จะติดต่อธุรกิจกันได้ยังไง" ฉู่เสี้ยวซิ่นเรอออกมากลิ่นเหล้าคลุ้ง ใบหน้าแดงก่ำ

ซ่งเทียนเย่ายิ้มให้เขา: "ด้วยสถานะของเจ้านายตอนนี้ เจ้านายแค่ทำให้พวกเขาจำชื่อ 'ฉู่เสี้ยวซิ่น' สามคำนี้ให้ขึ้นใจก็พอแล้วครับ ไม่จำเป็นต้องไปฝืนจำว่าใครเป็นใครหรอก มาแสดงความยินดี ดื่มเหล้าแก้วนึง แล้วคิดว่าเจ้านายผมจะจำได้งั้นเหรอ? มันจะง่ายขนาดนั้นได้ไง แค่พูดจาประจบประแจงไม่กี่คำ ก็คิดจะได้ยาสุดฮิตไปขายเพิ่มแล้วเหรอ? คิดว่าเจ้านายผมเป็นนักการกุศลจริงๆ หรือไงครับ?"

"ก็ฉันเป็นนักการกุศลจริงๆ นี่นา" ฉู่เสี้ยวซิ่นมองซ่งเทียนเย่า แล้วต่อบทสนทนาได้อย่างจังหวะพอดีเป๊ะ