บทที่ 243 ใจซ่อนสัจธรรม มือสังหารไร้เมตตา

เหยียนสยงทิ้งก้นบุหรี่มวนที่สิบกว่าลงบนพื้น แต่ก็ยังคงคาบมวนใหม่ที่สูบไปเกินครึ่งไว้ในปาก พ่นควันออกมาไม่ขาดสาย

ตอนนี้เขานึกเสียดายเหลือเกินที่เมื่อสองสามวันก่อนไม่เชื่อฟังภรรยาที่ชวนไปพักผ่อนที่มาเก๊าหรือไทย ตั้งแต่เขามีซ่งเทียนเย่าหนุนหลัง ตำแหน่งในกรมตำรวจของเขาก็ขยับขึ้นอย่างรวดเร็ว เส้นสายก็กว้างขวางขึ้นมาก ทว่าปัญหาที่ต้องเผชิญก็ยากจะจัดการขึ้นเรื่อยๆ

สถานการณ์ตรงหน้า ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะใช้ความกร่างหรือชักปืนยิงมั่วซั่วเพื่อแก้ไขได้อีกต่อไป มันเป็นทางตันอย่างแท้จริง

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็มองไปยังซ่งเฉิงชี ที่ถูกใส่กุญแจมือไว้กับราวเหล็ก ชายชรานั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาที่ปรายมามองเหยียนสยงเป็นระยะ ทำเอาเหยียนสยงใจสั่นไม่หยุด

ชายชราคนนี้คือปู่แท้ๆ ของซ่งเทียนเย่า ปกติเหยียนสยงเคยเจอแค่ซ่งชุนเหลียง พ่อของซ่งเทียนเย่า ซึ่งดูเป็นคนซื่อๆ ซื่อจนไม่น่าจะสอนลูกให้ร้ายกาจอย่างซ่งเทียนเย่าได้ แต่มาถึงวันนี้ถึงได้รู้ซึ้งว่า ความเหี้ยมโหดของซ่งเทียนเย่านั้นได้รับถ่ายทอดมาจากใคร