บทที่ 258 คำเชิญของถังเหวินเป้า

ตั้งแต่ซ่งเทียนเย่ารู้จักฉู่เสี้ยวซิ่นมา แทบจะนับครั้งได้ที่เขาเห็นฉู่เสี้ยวซิ่นโกรธจัดจริงๆ

ฉู่เสี้ยวซิ่นไม่ใช่คนโกรธง่าย โดยพื้นฐานแล้วคุณชายรองฉู่เป็นคนยอมคน ต่อให้เมื่อก่อนฉู่เสี้ยวจงจะพูดจาถากถางเขาที่บ้าน ฉู่เสี้ยวซิ่นก็ทำเต็มที่แค่ก้มหน้าเงียบ แม้ในใจจะโกรธแต่ก็ไม่เคยอาละวาดหรือแสดงอาการโกรธออกมาให้เห็นเลย แม้แต่ตอนที่จางอวี้เหลียงวางแผนเล่นตุกติกกับบัญชีขายยาถ่ายพยาธิของบริษัทลี่คังแล้วซ่งเทียนเย่าจับได้ ถ้าซ่งเทียนเย่าไม่ยุยง ฉู่เสี้ยวซิ่นก็คงแค่ด่าไปสองสามคำแล้วก็ปล่อยผ่านไปง่ายๆ ซ่งเทียนเย่ายังเคยถูกซือเยียฮุยหรือแม้แต่หวงลิ่วกระตุ้นให้โกรธได้ แต่แทบจะไม่มีใครสามารถยั่วโมโหฉู่เสี้ยวซิ่นจนสบถด่า หรือถึงขั้นจะสั่งคนไปเผาโรงพิมพ์อย่างในวันนี้ได้เลย

พอนึกถึงหวงลิ่ว ซ่งเทียนเย่าก็นึกถึงเรื่องที่ไอ้เวรนั่นหลอกเขาตอนก่อนจะไป มันบอกว่าสองคืนที่ผ่านมาแอบออกไปฆ่าคนเป็นเบือ ทำเอาซ่งเทียนเย่าตกใจจนรีบโทรหาเหยียนสยงทันที แต่เหยียนสยงกลับทำหน้างงๆ แล้วบอกว่านอกจากเรื่องการตายของซือเยียถานกับเฮยจื่อเจี๋ยแล้ว สองวันที่ผ่านมายุทธจักรฮ่องกงก็สงบสุขดี สุดท้ายหนิงจื่อคุน เซียนพนันเฒ่าถึงได้มาบอกความจริงกับซ่งเทียนเย่าว่า นอกจากหวงลิ่วจะยืมสายโทรศัพท์ของเขาโทรไปแทงมวยที่มาเก๊าแล้ว ก็ไม่ได้ก้าวเท้าออกจากโรงงานเลย กินนอนอยู่กับหนิงจื่อคุน นั่งเล่นหมากรุกกันทั้งวัน แถมยังดูสุขุมนุ่มลึกไม่เหมือนคนหนุ่มๆ เลยสักนิด

หวงลิ่วในปากของหนิงจื่อคุน กับหวงลิ่วที่เขาเห็น ทำให้ซ่งเทียนเย่าไม่รู้เลยว่าหน้าไหนคือตัวตนที่แท้จริงของหมอนั่น ซ่งเทียนเย่าคิดว่าถ้ามีโอกาสได้เจอหวงลิ่วอีก เขาอยากจะถามเหลือเกินว่า ในเมื่อสามารถนั่งนิ่งๆ เล่นหมากรุกอยู่ในโรงงานได้ตั้งสองวัน แล้วทำไมตอนกลางคืนถึงได้ลุกขึ้นมาฆ่าคนอย่างวู่วาม หมอนี่เป็นโรคจิตเภทหรือเปล่าเนี่ย หรือว่าหมอนี่แอบออกไปทำอะไรที่ทำให้ตัวเองตื่นเต้นโดยที่หนิงจื่อคุนก็ไม่รู้ตัว?

จากนอกประตู ซ่งเทียนเย่าจับกระแสความโกรธเกรี้ยวและรังสีอำมหิตของคุณชายรองฉู่ได้ พอได้ยินอีกฝ่ายประกาศว่าจะเผาโรงพิมพ์ เขาก็รีบผลักประตูเข้าไปห้ามไม่ให้คุณชายรองฉู่พูดจารุนแรงไปกว่านี้ ตอนนี้คุณชายรองฉู่ไม่ใช่ลูกคุณหนูเสเพลอีกแล้ว แต่เป็นถึงสมาชิกสภาความยุติธรรมแห่งสันติภาพต่อให้จะทำเรื่องมืดๆ เทาๆ ก็ไม่ควรออกคำสั่งด้วยตัวเองอีกต่อไป