บทที่ 260 วันส่งท้ายปีเก่า งูเขมือบช้าง

วันที่ 26 มกราคม 1952 วันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ (วันไหว้)

ความผูกพันของชาวจีนต่อเทศกาลตรุษจีนนั้นฝังรากลึก ไม่ว่าจะรวยหรือจน ทุกคนต่างก็มีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส บ้านคนรวยก็แขวนโคมไฟและติดภาพมงคลปีใหม่หน้าประตู ส่วนคนจนในสลัมบ้านไม้ ก็ยังอุตส่าห์หากระดาษสีแดงมาเขียนคำอวยพรอย่าง 'เข้าออกปลอดภัย' หรือ 'สมความปรารถนา' แปะไว้ที่ประตู เพื่อหวังว่าปีใหม่จะนำพาความโชคดีมาสู่ครอบครัว

เสียงประทัดดังขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนใหญ่เป็นฝีมือของเด็กๆ ที่เอาอั่งเปาที่ผู้ใหญ่ให้ไปซื้อประทัดจากร้านขายของชำ เสียงปังๆ ดังระงมไปทั่ว บางครั้งก็มีคนจุดประทัดยักษ์ที่ใหญ่และดังกว่าประทัดทั่วไป เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว

แม้ฮ่องกงจะไม่ได้สั่งห้ามจุดประทัด แต่ถ้าไม่ใช่ช่วงวันส่งท้ายปีเก่า วันตรุษจีน หรือเทศกาลหยวนเซียวแล้วล่ะก็ หากใครจะจัดงานมงคลหรือเปิดร้านใหม่แล้วอยากจุดประทัดฉลอง ก็ต้องไปจ่ายเงินขอใบอนุญาตที่สถานีตำรวจเสียก่อน ไม่อย่างนั้นถ้าแอบจุดประทัดโดยไม่มีใบอนุญาต ก็เตรียมตัวรอตำรวจมาปรับและดำเนินคดีถึงบ้านได้เลย

คนจนส่วนใหญ่ ต่อให้เป็นงานแต่งงานก็ยังเสียดายเงินที่จะไปขอใบอนุญาตจุดประทัด นานๆ ทีจะมีวันที่จุดประทัดได้อย่างอิสระแบบนี้ เด็กๆ ที่อัดอั้นมาทั้งปีจึงต้องปลดปล่อยความหวังที่สะสมไว้อย่างเต็มที่