บทที่ 267 การคาดเดาของถังป๋อฉีผิดคาด

ทว่าชุดคำถามที่ถามได้อย่างมีระดับนี้ ก็ได้เผยให้เห็นปัญหาอย่างหนึ่ง นั่นคือหมอนี่ไม่ได้ถามถึงแหล่งที่มาของวัตถุดิบเลย แต่กลับพุ่งเป้าไปที่เรื่องการสูญเสียวัตถุดิบในระหว่างกระบวนการผลิตแทน ซึ่งบ่งบอกได้ชัดเจนว่าสองพี่น้องชาวอินเดีย เซี่ยจั่วจื้อและเซี่ยฮาร์รี่ คงจะแอบไปติดต่อกับเขามาแล้ว เผลอๆ เถ้าแก่โรงงานที่นั่งอยู่ตรงนี้ อาจจะเริ่มกักตุนวัตถุดิบกันแล้วด้วยซ้ำ รอแค่เครื่องจักรมาถึงก็พร้อมเดินเครื่องผลิตได้ทันที

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังเด็กไปหน่อย ถ้าเปลี่ยนเป็นพวกตาแก่เจ้าเล่ห์ที่ผ่านน้ำร้อนน้ำเย็นมาเยอะล่ะก็ ไม่มีทางหลุดปากเผยไต๋ออกมาตั้งแต่ประโยคแรกแบบนี้หรอก

นี่เป็นเพียงความคิดแวบหนึ่งในหัวของซ่งเทียนเย่า เขายังคงรักษารอยยิ้ม สายตาราบเรียบมองไปยังอีกฝ่าย "สหาย ไม่ทราบว่าคุณคือ?"

"คุณซ่ง ผมชื่อลั่วเจียเป่าครับ" ชายหนุ่มเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าลืมแนะนำตัวหลังจากที่โพล่งถามออกไป เขายิ้มแหยๆ ให้ซ่งเทียนเย่า แล้วแนะนำชื่อตัวเอง

ซ่งเทียนเย่าพยักหน้าอย่างเข้าใจ ชายหนุ่มที่พูดขึ้นคือคุณชายสามตระกูลลั่วแห่งซุ่นเต๋อ ซึ่งทำธุรกิจอาหารทะเลในฮ่องกง และพ่อของเขาก็เป็นหนึ่งในผู้หลักผู้ใหญ่ของป๋อเหลียงจวี๋นั่นเอง