บทที่ 273 ข่าวคราว

"คุณน่าจะพิจารณาเปลี่ยนเรือยอร์ชลำใหม่ได้แล้วนะครับ ท่านอธิบดีสือ" ซ่งเทียนเย่าคาบบุหรี่ ยืนอยู่บนท่าเรือของรอยัลฮ่องกงยอร์ชคลับ บนเกาะคิลเล็ตต์ สายตาทอดมองไปที่สือจื้ออี้ที่กำลังยืนอยู่หน้าท่าจอดเรือ ลูบไล้เรือใบทำจากไม้อย่างทะนุถนอมและลึกซึ้ง

วันนี้สือจื้ออี้อยู่ในชุดกีฬาสบายๆ ใบหน้าเปื้อนยิ้มผ่อนคลาย ดูเหมือนการได้มาขับเรือยอร์ชออกทะเลในวันหยุดสุดสัปดาห์ จะเป็นหนึ่งในความสุขที่สุดในชีวิตของเขาเลยก็ว่าได้

"เปลี่ยนงั้นเหรอ? โนๆๆ ฉันรู้ว่าในสายนานายมันอาจจะดูตกยุค เหมือนตาแก่ที่ไร้ประโยชน์แล้ว" เมื่อได้ยินซ่งเทียนเย่าบอกให้เปลี่ยนเรือ สือจื้ออี้ก็ละมือจากลำเรือเพียงข้างเดียว หันขวับมามองซ่งเทียนเย่า "นี่มันเรือคลาสสิกสไตล์วินเทจเชียวนะ! ผลิตโดยบริษัทพลีมัธของอังกฤษตั้งแต่ปี 1942 นู่น ฉันใช้เวลาตั้งนานกว่าจะไปอ้อนวอนขอซื้อต่อมาจากคนขายใจดีที่ออสเตรเลีย แล้วขนกลับมาฮ่องกงได้ เรือคลาสสิกแบบนี้มันหายากมากแล้วนะเฟ้ย ถึงฉันจะเปลี่ยนอะไหล่ข้างในไปตั้งเยอะ แต่รูปลักษณ์ภายนอกก็ยังคงความวินเทจไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ มองเผินๆ มันอาจจะเหมือนเรือใบพลังไอน้ำทำจากไม้ธรรมดาๆ แต่จริงๆ แล้วมันคือเรือใบติดเครื่องยนต์ทำจากไม้ ที่สมรรถนะไม่ได้ด้อยไปกว่าเรือยอร์ชรุ่นใหม่ๆ เลยนะ แถมยังแรงดีไม่มีตก สมาชิกในรอยัลฮ่องกงยอร์ชคลับตั้งหลายคนน้ำลายสอ อยากจะได้มันไปสะสมจะตาย แต่ฉันก็ปฏิเสธไปหมด เพราะงั้น การจะให้ฉันขายมันทิ้งน่ะ ฝันไปเถอะ! แต่ถ้าจะให้ซื้อเพิ่มอีกลำ ก็พอจะพิจารณาดูได้นะ"

ซ่งเทียนเย่าหัวเราะร่วน "จริงๆ แล้ว ผมก็กะว่าเดี๋ยวรอให้ธุรกิจเข้าที่เข้าทางสักพัก ก็จะซื้อเรือยอร์ชรุ่นใหม่สักลำเหมือนกันนะ แต่ความบ้าเห่อของผมก็คงอยู่ได้แป๊บเดียวแหละ บางที... ผมหมายถึง บางทีนะ คุณอาจจะลองพิจารณาเก็บสะสมเรือยอร์ชที่ผมหมดความสนใจหลังจากซื้อมาแล้วก็ได้นะ"

"ฮ่าๆๆ" สือจื้ออี้ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "แน่นอนสิ มาๆ ขึ้นเรือ เดี๋ยวฉันพาออกไปโต้คลื่นสักรอบ"