บทที่ 279 ตำรวจน้ำนั้นลำบากยากเข็ญ

เมื่อถึงเวลาตีสอง ซ่งเทียนเย่ายังคงนั่งนิ่งอยู่ในชุดที่ดูเนี้ยบกริบที่โต๊ะทำงานในโรงงาน สายตาจับจ้องไปที่โทรศัพท์บนโต๊ะ มือซ้ายดีดนิ้วเป็นจังหวะ สีหน้าเรียบเฉย

บุหรี่ที่คีบไว้ในมือขวาเผาไหม้จนขี้เถ้าพูนยาวออกมาท่อนหนึ่ง ก่อนจะร่วงหล่นลงสู่พื้น

"กริ๊ง... กริ๊ง..." เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

ซ่งเทียนเย่าจ้องมองโทรศัพท์ รอให้มันดังอยู่สองครั้งถึงค่อยยกหูขึ้น "ผมซ่งเทียนเย่าครับ"

"อาเย่า เงินหกแสนเหรียญฮ่องกง ผมเปียสองแสนเส้น ทำรายการเสร็จเรียบร้อยแล้ว เงินสดหกแสนเหรียญอยู่ที่เท้าฉันตอนนี้ ส่วนสินค้าก็ทยอยส่งเข้าโกดังของไอ้แขกอินเดียนั่นไปตามนัดแล้ว ครั้งหน้าถ้ามีงานทำเงินไวๆ แบบนี้อีก อย่าลืมเรียกฉันนะ" เสียงของเหลยอิงตงจากปลายสายดูตื่นเต้นเล็กน้อย