บทที่ 281 ระแวดระวังทุกฝีก้าว

สำหรับบุคคลที่ชื่อเหอเสียน ซ่งเทียนเย่านั้นนับถือจากใจจริง ชายหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ที่เพิ่งเหยียบแผ่นดินมาเก๊าเมื่อเดือนธันวาคม ปี 1941 เพียงสิบปีให้หลัง กลับก้าวข้ามตระกูลเศรษฐีเก่าแก่หลายตระกูลในมาเก๊า เติบโตอย่างรวดเร็ว จนผู้คนในยุคนั้นขนานนามเขาว่า 'ราชันแห่งมาเก๊า' และ 'ผู้ว่าการเกาะมาเก๊าเงา'

และช่วงปี 1941 ถึง 1951 เป็นช่วงที่มาเก๊าตกอยู่ในภาวะกลียุค การที่เขาสามารถผงาดขึ้นมาจนได้รับฉายาเหล่านี้ในดินแดนที่ได้ชื่อว่าแดนมิคสัญญี ซึ่งเต็มไปด้วยความวุ่นวายซับซ้อนนั้น คำว่า คนดี นักธุรกิจ หรือแม้แต่ตัวแทนชาวจีน ดูเหมือนจะไม่เพียงพอที่จะบรรยายความเป็นเหอเสียนได้เลย หากเปิดดูประวัติศาสตร์การพัฒนาของมาเก๊าในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ก็จะพบว่ามันคือประวัติศาสตร์การสร้างตัวของเหอเสียน ที่อาศัยความวุ่นวาย ไขว่คว้าโอกาส และต่อสู้ดิ้นรนเอาชีวิตเข้าแลกมาตลอดทาง

"เรื่องน้ำ ฉันรับปากว่าจะจัดการต่อท่อมาให้พี่น้องชาวชิงโจวทุกคน ถ้าภายในหนึ่งสัปดาห์ท่อน้ำยังมาไม่ถึง ก็ขอเชิญทุกคนไปทุบป้าย 'ที่ทำการตัวแทนชาวจีนประจำมาเก๊า เหอเสียน' ของฉันทิ้งได้เลย" หลังจากสั่งบอดี้การ์ดข้างกายให้นำข้อความไปส่ง เหอเสียนก็หันมากล่าวกับบรรดาชาวบ้านที่ยากไร้ซึ่งต่างมองเขาด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง

ทุกคนในห้องต่างรู้สึกตื่นตันใจ บางคนถึงกับตาแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก ได้แต่พร่ำเรียก "พี่เสียน... พี่เสียน..." ซ้ำไปซ้ำมา

"เอาล่ะ เดี๋ยวกลับไปฉันจะหาเวลาว่าง นัดเถ้าแก่ในหอการค้าที่ชอบทำบุญมานั่งคุยกันดู ว่าจะจัดงานระดมทุนการกุศลได้ไหม อากาศใกล้จะร้อนแล้ว จะได้ช่วยสร้างห้องน้ำสาธารณะที่นี่เพิ่มอีกสักหลัง ซื้อน้ำยาฆ่าเชื้อกับปูนขาวมาบริจาคที่นี่เพิ่มด้วย จะได้ไม่โดนยุงแมลงกัดต่อยจนเป็นโรคติดต่อ ถึงฉันจะเป็นกรรมการบริหารโรงพยาบาลจิ้งหู แต่ฉันก็ไม่อยากเห็นพวกเราคนจีนต้องไปนอนป่วยอยู่ในโรงพยาบาลหรอกนะ" เหอเสียนเหน็บปากกาหมึกซึมกลับเข้ากระเป๋าเสื้อ ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวกับทุกคน "ฉันมีเพื่อนจากฮ่องกงมาหา คงอยู่คุยเป็นเพื่อนทุกคนต่อไม่ได้แล้ว ถ้าใครมีปัญหาอะไร ก็ไปหาฉันได้ตลอดเวลานะ"