บทที่ 282 เหตุไม่คาดฝัน

เมื่อได้ยินคำถามของเหลยอิงตง เหอเสียนก็หัวเราะออกมา หันไปมองเหลยอิงตงแล้วกล่าว "ล้มเลิกความตั้งใจงั้นหรือ? ซวิ่นเจิ้งเพิ่งจะบอกฉันเมื่อครู่นี้เองว่า สายลับไต้หวันที่ปลอมตัวเป็นคนยากจนเตรียมจะลงมือกับฉันที่ชิงโจวเมื่อเช้า ถูกจับได้แล้ว พอเค้นคอถามก็ได้ความว่า มีมือปืนอีกสองคนแฝงตัวอยู่ในกลุ่มคนที่ไปร่วมงานวันเกิดภรรยาฉันที่บ้านเตรียมจะลงมือ ตอนนี้มือปืนสองคนนั้นก็ถูกจัดการไปเรียบร้อยแล้ว ถือว่าไม่มีเหตุร้ายอะไรเกิดขึ้น ทุกคนแฮปปี้ ถ้าฉันมีชื่อเสียงน่าเกรงขามขนาดนั้นจริงๆ แล้วใครจะกล้ามาหาเรื่องฉันล่ะ? พูดง่ายๆ มันก็แค่ชื่อเสียงจอมปลอมเท่านั้นแหละ ใครจะมาใส่ใจนักธุรกิจเล็กๆ อย่างฉันล่ะ? ดื่มๆๆ อย่าให้เรื่องเล็กน้อยแค่นี้มาทำลายบรรยากาศเลย"

ซ่งเทียนเย่าลอบผ่อนลมหายใจเบาๆ ทั่วทั้งมาเก๊า นอกจากเหอเสียนแล้ว ใครหน้าไหนจะกล้าพูดว่าการฆ่าสายลับและมือปืนจากไต้หวันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยบ้าง?

นี่มันร้ายแรงกว่าตอนที่เขาพยายามหาทางกำจัดฝรั่งสวะนั่นที่ฮ่องกงตั้งเยอะไม่ใช่หรือ?

แต่ในปากของเหอเสียน เรื่องพวกนี้กลับดูเป็นเรื่องชิลๆ ราวกับว่าคนที่เขาเพิ่งสั่งเก็บไปเป็นแค่มดปลวกสองตัว ต่อให้ทางการไต้หวันรู้เข้า ก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

ทั้งในฮ่องกงและมาเก๊า ซ่งเทียนเย่าเคยพบเห็นนักธุรกิจชาวจีนผู้รักชาติมามากมาย แต่มีเพียงเหอเสียนคนนี้เพียงคนเดียว ที่กล้าตั้งตนเป็นปฏิปักษ์กับพรรคก๊กมินตั๋งแห่งไต้หวันอย่างเปิดเผย จนชื่อของเขาติดอันดับหนึ่งในบัญชีดำที่ทางไต้หวันต้องการจะลอบสังหารในมาเก๊า แต่เขากลับอาศัยบารมีและอิทธิพลของตนในมาเก๊า ไล่ต้อนกวาดล้างกงสุลและหน่วยข่าวกรองของไต้หวันในมาเก๊าจนต้องถอยร่นกลับไต้หวันไป ทำให้พรรคก๊กมินตั๋งถึงกับแค้นเคืองอยากจะกำจัดเขาให้สิ้นซากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นักธุรกิจผู้รักชาติที่เรียกตัวเองว่านักธุรกิจตัวเล็กๆ คนนี้ ช่างน่าทึ่งจริงๆ