บทที่ 305 ลูกพี่ฉันคือผู้ว่าการฮ่องกง!

"พี่กัง" จ้าวเหวินเยี่ยเคาะประตูห้องทำงานของหลานกังแล้วโผล่หน้าเข้าไป "วันนี้เงินเดือนออก เดี๋ยวผมเลี้ยงเหล้าพี่ที่ฟลอร์เต้นรำ..."

พูดได้ครึ่งประโยค จ้าวเหวินเยี่ยก็ต้องชะงัก เพราะเห็นหลานกังกำลังนั่งเอาตีนพาดโต๊ะ มือถือหูโทรศัพท์ พูดจาเสียงหวาน "ฉันจะไปชอบพวกผู้หญิงหากินพวกนั้นได้ยังไงกัน ก็แค่ไปสังสรรค์ตามหน้าที่แหละน่า เดี๋ยววันหลังจะพาไปซื้อเครื่องประดับที่ร้านทองเพื่อพิสูจน์รักแท้เลย เมื่อคืนฉันไม่ได้นอนกับยัยนั่นจริงๆ นะ คืนนี้เหรอ? คืนนี้ต้องทำงานล่วงเวลา คดีกองเป็นภูเขาเลย มะรืนนี้เดี๋ยวฉันไปหา... แค่นี้นะ มีน้องเข้ามา ไว้เดี๋ยวโทรหาใหม่"

พอวางสาย หลานกังก็ถูหน้าผากอย่างเซ็งๆ "เกิดมาหล่อ มีผู้หญิงเยอะก็ปวดหัวงี้แหละ แค่ไม่ได้ไปหามันคืนเดียว ก็ต้องมาหึงหวงกันด้วย ว่าไง ตำรวจน้ำอย่างแกวันนี้ว่างนักเหรอ? ไม่ต้องเข้าเวรดึกหรือไง?"

"วันนี้เงินเดือนออก ได้รับสุทธิร้อยสามสิบห้าเหรียญฮ่องกง เลยกะจะมาเลี้ยงเหล้าพี่กังคืนนี้น่ะครับ" จ้าวเหวินเยี่ยตบกระเป๋าเสื้อเชิ้ตเบาๆ

หลานกังเอาตีนลงจากโต๊ะ หัวเราะใส่จ้าวเหวินเยี่ย "ตำรวจน้ำนี่ก็เงินเดือนสูงเหมือนกันนะตั้งร้อยสามสิบห้าเหรียญ ตำรวจบกอย่างพวกฉันได้แค่ร้อยยี่สิบเหรียญเอง"