บทที่ 304 หมาป่าจอมเจ้าเล่ห์กับสุนัขจิ้งจอกจอมวางแผน

หลัวจ่วนคุน คือชายที่ซ่งเทียนเย่าบังเอิญเจอตอนที่เขากำลังยืนสูบบุหรี่ด้วยความหงุดหงิดอยู่ริมถนน หลังจากที่ไปสอบสัมภาษณ์เข้าทำงานเป็นพนักงานของรัฐบาลฮ่องกงแล้วตกรอบ

ก็แน่ล่ะ ด้วยหน้าตาท่าทางของเขา ถ้าเปลี่ยนไปใส่ชุดกรรมกรแล้วไปยืนอยู่ท่าเรือ คงมีแต่คนคิดว่าเป็นนักเลงหัวไม้ขาโหดแหงๆ ช่างห่างไกลจากภาพลักษณ์พนักงานรัฐบาลที่ดูสุภาพเรียบร้อยราวฟ้ากับเหว การที่เขาสอบสัมภาษณ์ไม่ผ่านก็สมเหตุสมผลอยู่

ตอนแรกซ่งเทียนเย่าก็กะจะฝากฝังให้เขาเข้าไปทำงานเป็นพนักงานบริษัทลี่คัง ไปก่อน แต่หลังจากนั้นสถานการณ์ของลี่คังก็วุ่นวาย จากที่คิดจะแค่ขายยาเฉยๆ ก็ดันมีเรื่องยุ่งๆ ที่ไอ้บ้าสือจื้ออี้ก่อขึ้นมา ทำให้สุดท้ายต้องมาต่อสู้เอาเป็นเอาตายกับตระกูลจาง ซ่งเทียนเย่าที่กำลังปวดหัวกับเรื่องพวกนี้ ก็เลยยังไม่มีเวลามาจัดการเรื่องของหลัวจ่วนคุน เขาเลยควักเงินให้หมอนี่ไปก่อนสองพันเหรียญฮ่องกง เพื่อให้ผู้ชายที่มีแค่ชุดสูทติดตัวคนนี้เอาไปประทังชีวิตไปก่อน แล้วค่อยติดต่อกันทีหลัง

หลัวจ่วนคุนตามหวังหยวนซีมหาเศรษฐีจากเซี่ยงไฮ้มาฮ่องกง ในช่วงกระแสเก็งกำไรทองคำปี 49 เขาเป็นคนดูแลการซื้อขายทองคำให้หวังหยวนซีถึงหลักหมื่นตำลึง การที่ได้รับความไว้วางใจจากเศรษฐีระดับนี้ได้ หลัวจ่วนคุนย่อมต้องมีหัวการค้าไม่ธรรมดา แต่โชคร้ายที่ตอนนั้นหวังหยวนซีทุ่มสุดตัวแบบไม่เผื่อทางถอย พอการเก็งกำไรทองคำล้มเหลว ตระกูลหวังก็เจ๊งยับเยินเป็นหนี้หลายสิบล้าน หลัวจ่วนคุนที่หวังหยวนซีไม่มีแม้แต่เงินจะจ่ายค่าคอมมิชชั่นให้ ก็เลยตกอับจากนายหน้าค้าทองที่เคยรุ่งเรือง กลายเป็นคนถังแตก ตอนที่มาเจอซ่งเทียนเย่า ในกระเป๋าเขามีเงินเหลือแค่ร้อยเหรียญที่ได้มาจากการเอานาฬิกาข้อมือไปจำนำเท่านั้น

พอได้เงินสนับสนุนจากซ่งเทียนเย่ามาสองพันเหรียญ ตอนแรกหลัวจ่วนคุนก็คิดจะไปหาช่องทางที่ตลาดค้าทองคำและเงินตราฮ่องกง เพื่อหาทางฮั้วกับสมาชิกในนั้น ทำการซื้อขายแบบนอกรอบเพื่อกินส่วนต่าง แต่ตลาดค้าทองฮ่องกงถูกคุมโดยคนกวางตุ้ง และตั้งแต่ช่วงกระแสเก็งกำไรทองคำ พวกเขาก็เข้มงวดกับการซื้อขายนอกรอบที่พวกเซี่ยงไฮ้ชอบทำกันมาก หลัวจ่วนคุนเลยไม่มีช่องให้เสียบ สุดท้ายเขาก็เลยเบนเข็มไปที่ตลาดหุ้นและตลาดหลักทรัพย์ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาถนัดรองลงมาจากการค้าทองคำ