บทที่ 335 นี่กะจะก่อกบฏหรือไง?

ฉีเหว่ยเหวินรู้สึกแปลกใจมากกับท่าทีที่สงบนิ่งของซ่งเฉิงซี หลังจากที่รู้ว่าซ่งเทียนเย่ากำลังจะเปิดศึกกับตระกูลหลิน ในมุมมองของฉีเหว่ยเหวิน หลินอวี๋จิ้งคือลูกสะใภ้ของซ่งเฉิงซี และตระกูลหลินก็คือดองกัน ทว่าตอนนี้ซ่งเทียนเย่ากลับดูเหมือนแค่หาข้ออ้าง โดยไม่สนใจความรู้สึกของหลินอวี๋จิ้งเลย เขาทิ้งสองแม่ลูกไว้ที่โรงพยาบาล แล้วฉวยโอกาสจากสิ่งที่หลินอวี๋จิ้งและลูกสาวต้องเผชิญในตระกูลหลิน มาเป็นข้ออ้างในการเร่งจัดการกับตระกูลหลิน ซึ่งดูเหมือนจะทำไปเพื่อผลประโยชน์มากกว่า

เรื่องแบบนี้ปิดบังซ่งเฉิงซีไม่ได้อยู่แล้ว แต่เมื่อรู้เรื่อง แทนที่เขาจะไปหาซ่งเทียนเย่าเพื่อห้ามปรามและหยุดยั้ง ไม่ให้หลินอวี๋จิ้งต้องมาอึดอัดใจอยู่ตรงกลาง เขากลับนิ่งเฉย ต่อให้ตระกูลหลินจะเลวร้ายแค่ไหน แต่ยังไงก็เป็นครอบครัวของหลินอวี๋จิ้ง

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่ได้ไปเยี่ยมสองแม่ลูก ฉีเหว่ยเหวินก็รู้สึกว่า ต่อให้สุดท้ายซ่งเทียนเย่าจะเอาชนะตระกูลหลินได้ หลินอวี๋จิ้งก็คงไม่มีความสุข เผลอๆ อาจจะกลายเป็นปมในใจ ทำให้เธอต้องอมทุกข์ไปตลอด

อาศัยช่วงที่ภัตตาคารยังไม่ค่อยยุ่ง ฉีเหว่ยเหวินเดินไปหาซ่งเฉิงซีที่กำลังพาลูกมือเด็กๆ ล้างจานชามอยู่หลังร้าน เธอทรุดตัวลงนั่งยองๆ ถกแขนเสื้อขึ้น สั่งให้พวกเด็กๆ ไปทำความสะอาดห้องวีไอพี ส่วนตัวเองก็ช่วยจัดเรียงจานชามที่ซ่งเฉิงซีล้างเสร็จแล้ว พลางเอ่ยถามว่า

"อาจารย์ซ่งคะ เรื่องของพี่สะใภ้สาม อาเย่าทำเกินไปหรือเปล่าคะ? ถ้าพี่สะใภ้สามรู้ว่าอาเย่าทำแบบนี้..."