บทที่ 342 คำขอบคุณ

"หลินซีหยวนตายแล้วเหรอ" ซ่งเทียนเย่าเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจระคนเหม่อลอย เมื่อได้ยินข่าวล่าสุดจากหวงลิ่ว

จากตอนที่เขาถูกยิง จนถึงตอนที่ได้ยินข่าวว่าหลินซีหยวนตาย เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่งด้วยซ้ำ ใครบางคนทำงานรวดเร็วไปหน่อยมั้ง

"ไม่ใช่แค่หลินซีหยวน หลินซีเซินที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับวงการนักเลงมาหลายปีก็ตายแล้วเหมือนกัน ตอนนี้ตำรวจสืบสวนมาเก๊าสันนิษฐานว่าเป็นการฆ่าล้างแค้น" หวงลิ่วคาบบุหรี่พลางบอกซ่งเทียนเย่า "ตอนนี้มีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วแล้วว่า ลูกน้องของหลินซีหยวนฆ่าพนักงานหอการค้าเพื่อล้างแค้น เฮ่อเสียนเลยส่งคนไปจัดการหลินซีหยวน แล้วก็มีอีกเรื่อง สายสืบของเฮ่อเสียนรายงานมาว่า ที่ท่าเรือเฮยซาหวนมีนักเลงฮ่องกงสามคนนั่งเรือเถื่อนข้ามมา พวกมันประกาศตัวกับลูกน้องของเฉินอู่เฮยบนเรือว่าเป็นคนของแก๊งตัวอักษรเหอจากฮ่องกง ชื่อฮั่นจินชิง ซาผีโก่ว แล้วก็จูโหยวไจ๋ ลูกน้องเฉินอู่เฮยบอกว่า สามคนนั้นพกปืนสั้นมาด้วย แถมไม่ได้ซ่อนให้มิดชิด พกไว้ที่เอวอย่างโจ่งแจ้ง ดูห้าวซะยิ่งกว่าพวกนักเลงหน้าเดิมๆ ซะอีก"

ยิ่งซ่งเทียนเย่าฟังข่าวที่หวงลิ่วนำมาบอก เขาก็ยิ่งรู้สึกปวดขมับ ตระกูลหลินส่งมือปืนมาฆ่าเขา เขาเพิ่งจะยอมเสี่ยงซ้อนแผนล่อให้ผู้บงการอย่างหลินซีหยวนเผยตัวออกมา แต่หลินซีหยวนกลับชิงตายไปดื้อๆ นี่ก็ทำให้ซ่งเทียนเย่าแปลกใจมากพออยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีนักเลงฮ่องกงอีกสามคนพกปืนมาที่มาเก๊าในช่วงเวลาแบบนี้อีกงั้นเหรอ

"ช่วยหากระดาษเปล่ากับปากกาหมึกซึมมาให้ฉันที" ซ่งเทียนเย่าลุกขึ้นจากโซฟา ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยแล้วบอกหวงลิ่ว