บทที่ 367 ไม่ยอมสละลูกเสือก็จับหมาป่าไม่ได้

"ไอ้เวรเอ๊ย!" หลินเซี่ยวเซินที่ปกติเป็นคนสุภาพเรียบร้อย แต่พอเดินออกจากตึกจาร์ดีนเฮาส์ กำลังจะขึ้นรถ ก็อดไม่ได้ที่จะสบถด่าออกมาด้วยความแค้นใจ "เคสวิก ไอ้หมาป่าเฒ่าจอมละโมบ! กินคนไม่คายกระดูกชัดๆ!"

พอเขาขึ้นรถมา หลินเซี่ยวเหอที่นั่งรออยู่ก่อนแล้วก็เอ่ยขึ้นว่า "ราคาเขาก็เสนอมาแล้ว เราก็แค่ต้องหาทางหาเงินมาให้ได้ เมื่อเทียบกับราคาหุ้นในกระดานตอนนี้ ราคาที่เคสวิกเรียกมาก็ถือว่าไม่สูงนักหรอก จาร์ดีน แมธทีสันไม่ใช่มูลนิธิการกุศลซะหน่อย"

จาร์ดีน แมธทีสันถือหุ้นของซีเจินพรอพเพอร์ตีอยู่ยี่สิบหกล้านหกแสนสี่หมื่นหุ้น คิดเป็น 24% ของหุ้นทั้งหมด จอห์น เคสวิกไม่ได้คัดค้านเรื่องที่ตระกูลหลินจะซื้อหุ้นคืน แต่ข้อเสนอที่เขาต้องการแลกกับการเซ็นสัญญาโอนหุ้นก็คือ บริษัทน้ำอัดลมยูไนเต็ดเบฟเวอเรจที่ตระกูลหลินเป็นเจ้าของ บวกกับเงินสดอีกหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ฮ่องกง

หลินเซี่ยวเซินเองก็รู้ดีว่าราคาที่เคสวิกเรียกมาไม่ได้เกินจริงอะไรนัก วันนี้ราคาหุ้นของซีเจินพรอพเพอร์ตีพุ่งไปถึงหุ้นละ 5.06 ดอลลาร์ฮ่องกงแล้ว แถมยังดูมีแววว่าจะขึ้นต่อไปได้อีก การที่จอห์น เคสวิกเรียกเงินสดหนึ่งร้อยล้าน ถือว่ายังต่ำกว่าราคาหุ้นในกระดานวันนี้ซะอีก แต่สิ่งที่ทำให้หลินเซี่ยวเซินยอมรับไม่ได้ก็คือ จอห์น เคสวิกดันอยากจะฮุบบริษัทน้ำอัดลมของตระกูลหลินไปด้วยนี่สิ!

รายได้หลักที่เป็นเงินสดเข้ากระเป๋าตระกูลหลินอย่างสม่ำเสมอในตอนนี้ ก็มาจากออเดอร์ของบริษัทน้ำอัดลมนี่แหละ