บทที่ 368 ลูกสาวบุญธรรม

ณ สุสานคาธอลิกเซนต์ไมเคิล ย่านแฮปปี้แวลลีย์

ซ่งเทียนเย่าลงจากรถตั้งแต่ตีนเขา ถือดอกคาลล่าลิลลี่สีขาวช่อหนึ่ง เดินเท้าขึ้นไปยังบริเวณสุสานบนเนินเขา วันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่เซียนอวี๋ชวนถูกฝังอย่างเป็นทางการ

สายฝนปรอยปรายลงมา หวงลิ่วถือถุงพลาสติกใบหนึ่งในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างกางร่มกางให้ซ่งเทียนเย่าพลางเดินตามหลัง "พี่เซียนอวี๋คนนี้ คือกรรมกรที่ช่วยชีวิตเถ้าแก่ไว้ใช่ไหมครับ"

"ใช่ ตอนนั้นจางเหล่าซื่อมีบอดี้การ์ดฝีมือดีคนนึงชื่อไต้เฟิง ถ้าอาชวนไม่เอาตัวเข้ามาขวางไว้ ดีไม่ดีวันนั้นทั้งฉัน ซือเหยฺฮุย แล้วก็อาชวน คงได้ตายโหงเป็นผีเฝ้าถนนไปแล้ว" ซ่งเทียนเย่าตอบขณะเดินขึ้นบันไดไป

หวงลิ่วเบ้ปาก "แหม รู้งี้น่าจะรู้จักเถ้าแก่ให้เร็วกว่านี้ ผมล่ะอยากเห็นจริงๆ ว่าไอ้หมอนั่นมันจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว"