บทที่ 375 ภายใต้ความมืดมิด

"เลิกนินทาฉันลับหลังได้แล้วน่า ว่าฉันขี้เหนียว ไม่ใจป้ำเหมือนพี่ใหญ่" หลูหรงฟางทำท่าทีโอ้อวด ล้วงอั่งเปาปึกใหญ่ออกมาแจกจ่ายให้บรรดาคนรับใช้และคนขับรถในบ้าน พร้อมกับพูดด้วยความภาคภูมิใจว่า "มีให้ทุกคนแหละน่า"

"ขอบคุณค่ะ/ครับ คุณชายรอง"

บรรดาคนรับใช้ที่ได้รับอั่งเปาต่างก็กล่าวขอบคุณหลูหรงฟาง แต่ก็แอบสบตากันด้วยความงุนงง

หลูหรงคังกับหลูหรงฟาง สองพี่น้องตระกูลหลูถือว่าเป็นเจ้านายที่ใจดีมาก เงินเดือนและสวัสดิการของคนรับใช้ในบ้านไม่เคยขาดตกบกพร่อง ถ้าใครมีเรื่องฉุกเฉินทางบ้านต้องใช้เงินด่วน ก็พร้อมช่วยเหลืออย่างเต็มที่ นอกจากจะให้เบิกเงินเดือนล่วงหน้าได้แล้ว ยังมักจะให้เงินขวัญถุงเพิ่มเพื่อช่วยเหลือให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้ด้วย ในช่วงเทศกาลสำคัญ อั่งเปาก็ไม่ใช่น้อยๆ เหมือนบ้านคนขี้เหนียวที่ให้แค่เหรียญสองเหรียญพอเป็นพิธี อย่างน้อยๆ ก็ต้องมียี่สิบเหรียญ ให้พอไปซื้อเนื้อสัตว์ดีๆ กินฉลองได้เลย

แต่วันนี้ไม่ได้มีเทศกาลอะไรนี่นา ทำไมจู่ๆ คุณชายรองถึงนึกครึ้มอกครึ้มใจแจกอั่งเปาขึ้นมาล่ะเนี่ย