บทที่ 377 รักชาติได้ แต่ไปตายแทนไม่ได้

คังลี่ซิวได้แต่มองซ่งเทียนเย่าที่กำลังอินจัดด้วยความงุนงง เขารู้สึกเหมือนว่าบทบาทของเขากับซ่งเทียนเย่ามันสลับกันไปแล้ว ปกติเวลาคุยกัน คนที่ชอบพูดจาฉะฉาน อินเนอร์มาเต็มมักจะเป็นเขา ส่วนซ่งเทียนเย่าจะเป็นผู้ฟังที่นิ่งๆ สุขุมเยือกเย็นเสมอ แล้วคืนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมซ่งเทียนเย่าถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้

ซ่งเทียนเย่าเพิ่งจะพูดจบด้วยความตื่นเต้น ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยัดหนังสือพิมพ์ใส่มือคังลี่ซิว แล้วหันหลังเดินไปที่โต๊ะทำงาน ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาหมุนเบอร์ไปที่ร้านอาหารจิ่วหลง พลางสั่งงานไปด้วย "นายอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ไปก่อนนะ ขอฉันโทรศัพท์แป๊บ"

พอเจอหน้าคังลี่ซิว เขาก็นึกถึงปัญหาสำคัญบางอย่างขึ้นมาได้

ไม่นาน ปลายสายก็รับสาย "ฮัลโหล"

เสียงของซ่งชุนจงดังมาจากในสายเจือเสียงหัวเราะ "รีบออกไปจนลืมคุยกับฉันเรื่องหนึ่งล่ะสิ"