บทที่ 385 หยั่งเชิง

หลูหรงฟางรอให้พนักงานโรงแรมโทรศัพท์ไปแจ้งซ่งเทียนเย่าล่วงหน้าก่อน เมื่อแน่ใจว่าซ่งเทียนเย่าอยู่ในห้องและอนุญาตให้แขกทั้งสามขึ้นไปพบได้ เขาจึงเป็นคนนำทางพาทั้งสามไปที่หน้าห้องสวีทของซ่งเทียนเย่าด้วยตัวเอง มือซ้ายที่สวมถุงมือสีขาวเอื้อมไปกดกริ่งเบาๆ "คุณซ่งครับ ผมพาแขกทั้งสามท่านที่โทรมานัดไว้เมื่อครู่มาพบครับ"

หลูหรงฟางยืนอยู่ข้างหลังพนักงานโรงแรม กรอกตามองบนอย่างรำคาญ "อะไรนักหนาเนี่ย ยุ่งยากชะมัด"

ประตูห้องเปิดออก ซ่งเทียนเย่ายื่นธนบัตรใบละสิบเหรียญให้พนักงานเป็นทิป พร้อมกับยิ้มให้อย่างเป็นมิตร "ขอบใจมากจัสติน เดี๋ยวช่วยจัดของว่างยามสายมาให้ห้าที่ด้วยนะ"

เมื่อพนักงานเดินจากไป ซ่งเทียนเย่าก็เบี่ยงตัวหลบให้หลูหรงฟาง พานกั๋วหยาง และหญิงสาวที่เดินตามหลังมา "เชิญครับ"

พอเห็นหน้าซ่งเทียนเย่า อาการหงุดหงิดของหลูหรงฟางก็หายเป็นปลิดทิ้ง เขายกมือขึ้นหมายจะแท็กมือกับซ่งเทียนเย่า