บทที่ 386 ค่าหัวที่เหยียนสยงเสนอ

เหยียนสยงยืนหมุนแหวนทองบนนิ้วอยู่ในห้องวีไอพีของสโมสรเหมยอิน สายตากวาดมองภาพสีน้ำมันรูปหญิงเปลือยชาวตะวันตกที่แขวนอยู่บนผนังห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าในหัวกลับกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องที่ซ่งเทียนเย่ามอบหมายให้ทำ

ตอนนี้ศพของหลินเซี่ยวคังถูกแช่แข็งอยู่ในตู้เย็นและถูกจัดการในฐานะศพไร้ญาติ ถ้าเปลี่ยนเป็นคนจนธรรมดาๆ คงถูกโยนทิ้งไปที่สุสานตามชนบท หรือไม่ก็ฝังกลบในที่รกร้างไปนานแล้ว เดิมทีเขาวางแผนจะให้พี่น้องแก๊งเหล่าฝูแกล้งทำเป็นบังเอิญจำหลินเซี่ยวคังได้ จากนั้นค่อยไปสืบสวนที่บ้านตระกูลหลิน และให้พี่หรงกับพี่สุ่ยชี้ตัวฆาตกร แต่ตอนนี้เรื่องทั้งหมดจำต้องเลื่อนออกไปก่อน เหยียนสยงตบหน้าอกรับประกันกับอิ่นกั๋วเทาว่าจะรีบสืบหาตัวตนของผู้ตายให้เร็วที่สุด ถึงได้ซื้อเวลาถ่วงเอาไว้ได้ชั่วคราว

กว่าจะเอาศพไปแช่ตู้เย็นในโรงพยาบาลแถวมงก๊กซึ่งเป็นถิ่นตัวเอง แล้วจัดคนสนิทคอยเฝ้าเอาไว้ได้ ก็เล่นเอาเหนื่อยแทบแย่ ยังไม่ทันได้พักหายใจ หวงลิ่วก็โผล่มาหา สั่งให้เขาหาทางเอาแก๊งไหนก็ได้ไปหาเรื่องปะทะกับแก๊งเหออันเล่อ เพื่อลามปามไปก่อเรื่องที่โรงงานน้ำอัดลมยูไนเต็ดเบฟเวอเรจ

โรงงานน้ำอัดลมเป็นธุรกิจของตระกูลหลิน เรื่องนี้เหยียนสยงย่อมรู้ดี ไม่ใช่แค่เขาที่รู้ คนในวงการนักเลงคนอื่นๆ ก็รู้เหมือนกัน ไม่มีแก๊งไหนยอมทิ้งช่องทางทำกินที่สงบสุข เพื่อไปหาเรื่องบาดหมางกับแก๊งเหออันเล่อและตระกูลหลินหรอก โดยเฉพาะในยามที่เหยียนสยงไม่สามารถรับปากให้ผลประโยชน์ที่มากพอได้ ขนาดจินหย่าเหลยแห่งแก๊งฝูอี้ซิงยังปฏิเสธเสียงแข็ง

ถ้าไม่ใช่เพราะหวงลิ่วบีบคั้นมาอย่างหนัก ทำนองว่าถ้านายไม่ทำ ฉันจะไปหาคนอื่นทำแทน เหยียนสยงก็คงไม่คิดจะมาหาเป๋ชงแห่งแก๊งเหอฉวินอิงหรอก