บทที่ 393 ไม่สนใจผิดถูก สนแต่เหตุและผล

ประโยคทักทายแรกของซ่งเทียนเย่า ทำเอาเฝิงอี้ชางรู้สึกว่าแผ่นหลังตัวเองเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบในพริบตา!

ในบรรดาคนที่ทำธุรกิจกับฉู่เสี้ยวซิ่นและบริษัทหลี่คัง ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าคุณชายรองตระกูลฉู่คนนี้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์มาประดับอก และบริษัทหลี่คังก็ผงาดขึ้นมาเป็นเบอร์หนึ่งของวงการยาได้ในชั่วพริบตา ก็เพราะซ่งเทียนเย่า ชายหนุ่มหน้าตายิ้มแย้มที่ยืนอยู่ตรงหน้านี่แหละที่เป็นหัวหอกสำคัญ เขายืนหยัดอยู่เบื้องหน้าบริษัทหลี่คัง ประมือกับสี่พี่น้องตระกูลจางแทบจะด้วยตัวคนเดียว

หลังจากนั้น หมอนี่ก็ไปจับธุรกิจวิกผม สร้างความปั่นป่วนในวงการอย่างง่ายดาย พวกเจ้าของโรงงานที่เคยเห็นเขาเป็นไอ้โง่ ตอนนี้ต้องยอมเป็นวัวเป็นม้าให้เขาใช้ โรงงานต้องเร่งผลิตวิกผมกันหามรุ่งหามค่ำ แต่ผลกำไรมหาศาลกลับตกไปอยู่ในกระเป๋าของซ่งเทียนเย่าแต่เพียงผู้เดียว

แล้วกวายเหนียง หรือเฝิงอวิ่นจือ หลานสาวที่เขาเคยเจอหน้าไม่ถึงสามครั้งคนนั้น กลายเป็นน้องสาวของซ่งเทียนเย่างั้นเหรอ

อันที่จริง เฝิงอี้ชางเพิ่งจะมารู้ชื่อเฝิงอวิ่นจือเอาทีหลัง ตอนที่คนในบ้านไปไหว้บรรพบุรุษแล้วบังเอิญเจอหลินอวี๋จิ้งกับลูกสาวกลับมาเยี่ยมหลุมศพ ถึงได้รู้ว่าลูกสาวของน้องชายต่างแม่ที่ตายไปมีชื่อว่าเฝิงอวิ่นจือ และได้รู้ด้วยว่าหลินอวี๋จิ้งแต่งงานใหม่กับหัวหน้ากรรมกรแซ่ซ่ง