บทที่ 398 สลากม้าลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง

"ดูเหมือนว่าสุภาพสตรีทั้งสามท่านจะคุยกันถูกคอนะครับ" ซ่งเทียนเย่ารินชาลงในถ้วยของสือจื้ออี้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพลางเอ่ยขึ้น

สือจื้ออี้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามช่วงนี้ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ หลังจากเข้ารับตำแหน่งอธิบดีกรมการค้าและอุตสาหกรรมแห่งฮ่องกง และด้วยอานิสงส์จากการเติบโตของอุตสาหกรรมผลิตวิกผมในฮ่องกง ทำให้ตัวเลขผลงานของเขาไม่เพียงแต่จะไม่ลดลง แต่กลับพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนว่ากระทรวงอาณานิคมโพ้นทะเลในลอนดอนจะเริ่มนึกถึงข้าราชการผู้มีความสามารถที่คอยรับใช้จักรวรรดิอังกฤษในดินแดนโพ้นทะเลมานานหลายปีคนนี้ได้แล้ว เพื่อนฝูงที่ทำงานในหน่วยงานรัฐบาลที่ลอนดอนเวลาติดต่อมาพูดคุยกันก็มักจะเปรยๆ ว่า ถ้าก่อนสงครามจะสิ้นสุดลง ภาคอุตสาหกรรมและการค้าของฮ่องกงไม่มีปัญหาหรือความวุ่นวายใหญ่โตอะไรเกิดขึ้น ทางกระทรวงอาณานิคมโพ้นทะเลก็อาจจะพิจารณาโยกย้ายสือจื้ออี้ไปรับตำแหน่งที่สูงขึ้นในดินแดนอาณานิคมอื่น ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างแน่นอนแล้ว

สือจื้ออี้ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างซ่งเทียนเย่ากับตระกูลหลินในครั้งนี้โดยตรง แต่ผ่านเส้นสายของเขา เขาก็ได้ช่วยเป็นพ่อสื่อแม่ชักแนะนำเจ้าหน้าที่รัฐบาลและนักธุรกิจกลุ่มเอชเอสบีซีบางคนให้ซ่งเทียนเย่าได้รู้จัก

เขาไม่สนใจหรอกว่าจะต้องเลือกข้างฝ่ายไหน เหตุผลที่เขาเลือกที่จะสนับสนุนซ่งเทียนเย่าต่อไป ก็เพราะในมุมมองของสือจื้ออี้ ต่อให้ตระกูลหลินจะไม่ถูกซ่งเทียนเย่าโค่นล้ม หรือแม้แต่จะเอาชนะซ่งเทียนเย่าได้สักตา ก็ไม่มีทางที่จะกลืนกินซ่งเทียนเย่าได้จริงๆ หรอก เพราะเจ้าของทรัพย์สินที่แท้จริงของซ่งเทียนเย่าคือแองจี้ เพอร์ริส สาวชาวอังกฤษต่างหากล่ะ

ตระกูลหลินคิดจะฮุบทรัพย์สินที่ชาวอังกฤษถือครองอยู่ในฮ่องกงงั้นเหรอ ต่อให้กฎหมายฮ่องกงจะอนุญาต แต่ธนาคารเอชเอสบีซีก็คงไม่ยอมอยู่เฉยแน่