บทที่ 436 กลับฮ่องกง

เหลยต้านไจ๋ที่ปรากฏตัวต่อหน้าเฮ่อเสียน มีริมฝีปากแตกจนเลือดซึมหลายรอย รอยแตกบนริมฝีปากที่ปริออกนั้นดูสะดุดตา ดวงตาทั้งสองข้างก็แดงก่ำจากการอดนอน แม้จะดูซูบผอมลงไปมากเมื่อเทียบกับตอนก่อนออกทะเล แต่ในเวลานี้เขากลับดูเยือกเย็นอย่างผิดปกติ

"สินค้าลอตนี้ของนาย ฉันจะบวกราคาเพิ่มให้อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ถ้านายต้องการเงินก็โทรหาฉันได้เลย" เฮ่อเสียนยื่นแก้วเหล้าให้เหลยต้านไจ๋ จากนั้นก็ตบไหล่เขาเบาๆ เหมือนผู้ใหญ่ปลอบโยนผู้น้อย

เหลยต้านไจ๋รับแก้วเหล้ามาแต่ไม่ได้ดื่ม เขาพยักหน้า "ขอบคุณครับคุณเฮ่อ รบกวนคุณเฮ่อสั่งให้ลูกน้องรีบขนของลงหน่อยนะครับ ผมอยากจะกลับฮ่องกง"

"เดี๋ยวฉันให้ซวิ่นเจิ้งโทรศัพท์จัดการให้ นายกับคนของนายขึ้นเรือโดยสารกลับฮ่องกงน่าจะสบายกว่า" เฮ่อเสียนพูดจบก็ทำท่าจะหันไปทางหวงจื่อหยา แต่เหลยต้านไจ๋พูดแทรกขึ้นมาว่า "ผมจะนั่งเรือของผมลำนี้กลับฮ่องกงครับ แค่คุณเฮ่อช่วยรับซื้อสินค้าลอตนี้ ผมก็ซาบซึ้งใจมากแล้ว"

เฮ่อเสียนพยักพเยิดหน้าเบาๆ หวงจื่อหยาก็ยกกระเป๋าหนังจากมุมห้องรับแขก เดินเอามาวางไว้ที่แทบเท้าของเหลยต้านไจ๋