บทที่ 439 วันที่ซ่งเทียนเย่าไม่อยู่ฮ่องกง (2)

กู้เทียนเฉิงเดินออกจากโรงน้ำชาตรงไปยังบ่อนการพนัน ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว บ่อนที่เพิ่งถูกตำรวจลงตรวจหลอกๆ ไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้จุดตะเกียงแก๊สสว่างไสว ทั้งสามชั้นคลาคล่ำไปด้วยแขกเหรื่อและผีพนันที่มารวมตัวกัน แค่ยืนอยู่หน้าประตูก็ได้ยินเสียงจอแจดังมาจากข้างในแล้ว

ธุรกิจมืดทุกแห่งในละแวกชุมชนแออัดเกาลูนต่างก็ส่งคนออกมาเรียกลูกค้า ธุรกิจค้ากามบางแห่งถึงกับจัดให้หญิงสาวมายืนอยู่ริมถนนที่แคบอยู่แล้ว คอยดึงคอเสื้อกี่เพ้าให้ต่ำลง หรือไม่ก็ขยับเรียวขาที่โผล่พ้นรอยผ่าของชุดกี่เพ้า พร้อมกับส่งสายตายั่วยวนให้กับผู้คนที่เดินผ่านไปมา

โรงฝิ่น ร้านเหล้า ซ่องโสเภณี แผงพนันน้ำเต้าปูปลา โต๊ะฟานทาน... สถานที่เริงรมย์และการพนันต่างๆ ที่ยังพอจะหลบซ่อนตัวอยู่ในตอนกลางวัน พอตกค่ำก็เริ่มปลดปล่อยเสน่ห์ของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ พยายามดึงดูดลูกค้าที่เดินผ่านไปมาตามท้องถนน

ยังมีร้านอาหารข้างทางบางแห่งตั้งโต๊ะเก้าอี้อยู่ตรงปากซอย มีทั้งเนื้อหมา ซุปงู กบ กระต่ายป่า และอื่นๆ อีกมากมาย กลิ่นหอมฉุยลอยไปไกลตามจังหวะที่พ่อครัวถอดเสื้อโชว์กล้ามเนื้อ ควงกระทะผัดอาหารด้วยไฟแรง

หลีอ๋างจวี๋คาบบุหรี่ที่เหลือครึ่งมวน นั่งยองๆ คุยเล่นกับพวกดูต้นทางอยู่หน้าบ่อน พอเห็นกู้เทียนเฉิงเดินมา ก็รีบทิ้งบุหรี่แล้วสาวเท้าเข้าไปหา "พี่เฉิง ไม่มีอะไรใช่มั้ย ลูกน้องในบ่อนที่จะออกเวรเดี๋ยวผมจัดการให้หมดแล้ว พอเลิกงานก็จะให้พกอาวุธตามไปทันที"